LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

occiduus

occiduus (feminine occidua, neuter occiduum)
Classical[ɔkˈkɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[otˈt͡ʃiː.du.us]

Meaning

  1. adjectivesetting, westerly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeocciduusocciduaocciduum
genitiveocciduīocciduaeocciduī
dativeocciduōocciduaeocciduō
accusativeocciduumocciduamocciduum
ablativeocciduōocciduāocciduō
vocativeoccidueocciduaocciduum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeocciduīocciduaeoccidua
genitiveocciduōrumocciduārumocciduōrum
dativeocciduīsocciduīsocciduīs
accusativeocciduōsocciduāsoccidua
ablativeocciduīsocciduīsocciduīs
vocativeocciduīocciduaeoccidua

occĭdŭus, a, um, adj. 2. occĭdo, I..
I. Lit.
A. Going down, setting (poet. and in post-class. prose): sole jam fere occiduo, Gell. 19, 7, 2: occiduo sole, Ov. M. 1, 63: oriens occiduusque dies, id. F. 4, 832: nox, Calp. Ecl. 3, 82; Stat. Th. 3, 33: Phoebus, Ov. M. 14, 416.—
B. Transf., western: ab occiduo sole, Ov. F. 5, 558: occiduae aquae, id. ib. 1, 314: occiduae primaeque domus, in the west and in the east, Stat. S. 1, 4, 73; id. Th. 1, 200: Mauri, Luc. 3, 294: montes, Val. Fl. 2, 621: hora, the evening hour, hour of sunset, Calp. Ecl. 5, 34.—As subst.: occiduus (sc. sol), the west, Isid. 5, 35, 8.—
II. Trop.
A. Sinking, failing: labitur occiduae per iter declive senectae, Ov. M. 15, 227.—
B. Frail, perishable: exsortes animae carnis ab occiduo, Paul. Nol. Carm. 34, 306.

Origins

Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin occiduus From occidō + -uus.

In English words that came into English from occiduus

  • occiduousocciduus

Quick answers

What does occiduus mean in Latin?
occiduus, a adjective, means “setting, westerly”.
How do you pronounce occiduus?
In classical Latin, [ɔkˈkɪ.du.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [otˈt͡ʃiː.du.us].