adjectivefirst/second-declension adjective
obtūsiangulus
obtūsiangulus (feminine obtūsiangula, neuter obtūsiangulum)
Classical[ɔp.tuː.siˈaŋ.ɡʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ob.tu.s̬iˈaŋ.ɡu.lus]
Meaning
- adjectiveobtuse-angled
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obtūsiangulus | obtūsiangula | obtūsiangulum |
| genitive | obtūsiangulī | obtūsiangulae | obtūsiangulī |
| dative | obtūsiangulō | obtūsiangulae | obtūsiangulō |
| accusative | obtūsiangulum | obtūsiangulam | obtūsiangulum |
| ablative | obtūsiangulō | obtūsiangulā | obtūsiangulō |
| vocative | obtūsiangule | obtūsiangula | obtūsiangulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obtūsiangulī | obtūsiangulae | obtūsiangula |
| genitive | obtūsiangulōrum | obtūsiangulārum | obtūsiangulōrum |
| dative | obtūsiangulīs | obtūsiangulīs | obtūsiangulīs |
| accusative | obtūsiangulōs | obtūsiangulās | obtūsiangula |
| ablative | obtūsiangulīs | obtūsiangulīs | obtūsiangulīs |
| vocative | obtūsiangulī | obtūsiangulae | obtūsiangula |
obtūsĭangŭlus, a, um obtusus-angulus,
I. having an obtuse angle: triangulum, Gromat. Vet. p. 378, 17.
In English words that came into English from obtūsiangulus
- obtusangularobtūsiangulus