LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no supine stem

obtorpēscō

obtorpēscō (present infinitive obtorpēscere, perfect active obtorpuī)
Classical[ɔp.tɔrˈpeːs.koː]Ecclesiastical[ob.torˈpɛs.ko]

Meaning

  1. intransitiveto grow stiff, be benumbed, become insensible, lose feeling

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obtorpēscōobtorpēscēbamobtorpēscamobtorpuīobtorpueramobtorpuerō
2nd sg.obtorpēscisobtorpēscēbāsobtorpēscēsobtorpuistīobtorpuerāsobtorpueris
3rd sg.obtorpēscitobtorpēscēbatobtorpēscetobtorpuitobtorpueratobtorpuerit
1st pl.obtorpēscimusobtorpēscēbāmusobtorpēscēmusobtorpuimusobtorpuerāmusobtorpuerimus
2nd pl.obtorpēscitisobtorpēscēbātisobtorpēscētisobtorpuistisobtorpuerātisobtorpueritis
3rd pl.obtorpēscuntobtorpēscēbantobtorpēscentobtorpuērunt
obtorpuēre
obtorpuerantobtorpuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obtorpēscamobtorpēsceremobtorpuerimobtorpuissem
2nd sg.obtorpēscāsobtorpēscerēsobtorpuerīsobtorpuissēs
3rd sg.obtorpēscatobtorpēsceretobtorpueritobtorpuisset
1st pl.obtorpēscāmusobtorpēscerēmusobtorpuerīmusobtorpuissēmus
2nd pl.obtorpēscātisobtorpēscerētisobtorpuerītisobtorpuissētis
3rd pl.obtorpēscantobtorpēscerentobtorpuerintobtorpuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.obtorpēscorobtorpēscēbarobtorpēscar
2nd sg.obtorpēsceris
obtorpēscere
obtorpēscēbāris
obtorpēscēbāre
obtorpēscēris
obtorpēscēre
3rd sg.obtorpēsciturobtorpēscēbāturobtorpēscētur
1st pl.obtorpēscimurobtorpēscēbāmurobtorpēscēmur
2nd pl.obtorpēsciminīobtorpēscēbāminīobtorpēscēminī
3rd pl.obtorpēscunturobtorpēscēbanturobtorpēscentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.obtorpēscarobtorpēscerer
2nd sg.obtorpēscāris
obtorpēscāre
obtorpēscerēris
obtorpēscerēre
3rd sg.obtorpēscāturobtorpēscerētur
1st pl.obtorpēscāmurobtorpēscerēmur
2nd pl.obtorpēscāminīobtorpēscerēminī
3rd pl.obtorpēscanturobtorpēscerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obtorpēsceobtorpēscere
pres. 2nd pl.obtorpēsciteobtorpēsciminī
fut. 2nd sg.obtorpēscitōobtorpēscitor
fut. 3rd sg.obtorpēscitōobtorpēscitor
fut. 2nd pl.obtorpēscitōte—
fut. 3rd pl.obtorpēscuntōobtorpēscuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobtorpēscereobtorpēscī
perfect infinitiveobtorpuisse—
present participleobtorpēscēns—
future participle—obtorpēscendus
obtorpēscundus
gerundobtorpēscendī, obtorpēscendō, obtorpēscendum

ob-torpesco, pŭi, 3,
I. v. inch. n., to become numb or stiff; to be benumbed, become insensible, lose feeling.
I. Lit.: torpedo . . . piscium qui securi supernatantes obtorpuere, corripiens, Plin. 9, 42, 67, § 143: manus prae metu, Liv. 22, 3: manus, Cic. Dom. 52, 135: oculi, Sen. Contr. 1: squamae, grow hard, Plin. 8, 27, 41, § 99.—
II. Trop.: subactus miseriis obtorpui, Cic. poët. Tusc. 3, 28, 67: circumfuso undique pavore, ita obtorpuit, ut, etc., Liv. 34, 38 fin.: obtorpuerunt quodammodo animi, id. 32, 20, 2.

Origins

From ob- + torpēscō (“to grow stiff”).

Quick answers

What does obtorpēscō mean in Latin?
obtorpēscō, a verb, means “to grow stiff, be benumbed, become insensible, lose feeling”.
What are the principal parts of obtorpēscō?
obtorpēscō, obtorpēscere, obtorpuī (third conjugation, no supine stem).
How do you pronounce obtorpēscō?
In classical Latin, [ɔp.tɔrˈpeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ob.torˈpɛs.ko].