verbthird conjugation, no supine stem
obtorpēscō
obtorpēscō (present infinitive obtorpēscere, perfect active obtorpuī)
Classical[ɔp.tɔrˈpeːs.koː]Ecclesiastical[ob.torˈpɛs.ko]
Meaning
- intransitiveto grow stiff, be benumbed, become insensible, lose feeling
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obtorpēscō | obtorpēscēbam | obtorpēscam | obtorpuī | obtorpueram | obtorpuerō |
| 2nd sg. | obtorpēscis | obtorpēscēbās | obtorpēscēs | obtorpuistī | obtorpuerās | obtorpueris |
| 3rd sg. | obtorpēscit | obtorpēscēbat | obtorpēscet | obtorpuit | obtorpuerat | obtorpuerit |
| 1st pl. | obtorpēscimus | obtorpēscēbāmus | obtorpēscēmus | obtorpuimus | obtorpuerāmus | obtorpuerimus |
| 2nd pl. | obtorpēscitis | obtorpēscēbātis | obtorpēscētis | obtorpuistis | obtorpuerātis | obtorpueritis |
| 3rd pl. | obtorpēscunt | obtorpēscēbant | obtorpēscent | obtorpuērunt obtorpuēre | obtorpuerant | obtorpuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obtorpēscam | obtorpēscerem | obtorpuerim | obtorpuissem |
| 2nd sg. | obtorpēscās | obtorpēscerēs | obtorpuerīs | obtorpuissēs |
| 3rd sg. | obtorpēscat | obtorpēsceret | obtorpuerit | obtorpuisset |
| 1st pl. | obtorpēscāmus | obtorpēscerēmus | obtorpuerīmus | obtorpuissēmus |
| 2nd pl. | obtorpēscātis | obtorpēscerētis | obtorpuerītis | obtorpuissētis |
| 3rd pl. | obtorpēscant | obtorpēscerent | obtorpuerint | obtorpuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obtorpēscor | obtorpēscēbar | obtorpēscar |
| 2nd sg. | obtorpēsceris obtorpēscere | obtorpēscēbāris obtorpēscēbāre | obtorpēscēris obtorpēscēre |
| 3rd sg. | obtorpēscitur | obtorpēscēbātur | obtorpēscētur |
| 1st pl. | obtorpēscimur | obtorpēscēbāmur | obtorpēscēmur |
| 2nd pl. | obtorpēsciminī | obtorpēscēbāminī | obtorpēscēminī |
| 3rd pl. | obtorpēscuntur | obtorpēscēbantur | obtorpēscentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obtorpēscar | obtorpēscerer |
| 2nd sg. | obtorpēscāris obtorpēscāre | obtorpēscerēris obtorpēscerēre |
| 3rd sg. | obtorpēscātur | obtorpēscerētur |
| 1st pl. | obtorpēscāmur | obtorpēscerēmur |
| 2nd pl. | obtorpēscāminī | obtorpēscerēminī |
| 3rd pl. | obtorpēscantur | obtorpēscerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obtorpēsce | obtorpēscere |
| pres. 2nd pl. | obtorpēscite | obtorpēsciminī |
| fut. 2nd sg. | obtorpēscitō | obtorpēscitor |
| fut. 3rd sg. | obtorpēscitō | obtorpēscitor |
| fut. 2nd pl. | obtorpēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | obtorpēscuntō | obtorpēscuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obtorpēscere | obtorpēscī |
| perfect infinitive | obtorpuisse | — |
| present participle | obtorpēscēns | — |
| future participle | — | obtorpēscendus obtorpēscundus |
gerundobtorpēscendī, obtorpēscendō, obtorpēscendum
ob-torpesco, pŭi, 3,
I. v. inch. n., to become numb or stiff; to be benumbed, become insensible, lose feeling.
I. Lit.:
torpedo . . . piscium qui securi supernatantes obtorpuere, corripiens, Plin. 9, 42, 67, § 143: manus prae metu, Liv. 22, 3: manus, Cic. Dom. 52, 135: oculi, Sen. Contr. 1: squamae, grow hard, Plin. 8, 27, 41, § 99.—II. Trop.:
subactus miseriis obtorpui, Cic. poët. Tusc. 3, 28, 67: circumfuso undique pavore, ita obtorpuit, ut, etc., Liv. 34, 38 fin.: obtorpuerunt quodammodo animi, id. 32, 20, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(ob-torpēscō) puī, —, ere,
inch, to grow stiff, be benumbed, become insensible, lose feeling.—Only perf: si manus prae metu obtorpuerit, L.—Fig.: subactus miseriis obtorpui: circumfuso undique pavore, ita obtorpuit, ut, etc., L.
Origins
From ob- + torpēscō (“to grow stiff”).