adjectivefirst/second-declension adjective
obstetrīcius
obstetrīcius (feminine obstetrīcia, neuter obstetrīcium)
Classical[ɔp.steːˈtriː.ki.ʊs]Ecclesiastical[ob.steˈtriː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectiveOf or belonging to a midwife
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obstetrīcius | obstetrīcia | obstetrīcium |
| genitive | obstetrīciī | obstetrīciae | obstetrīciī |
| dative | obstetrīciō | obstetrīciae | obstetrīciō |
| accusative | obstetrīcium | obstetrīciam | obstetrīcium |
| ablative | obstetrīciō | obstetrīciā | obstetrīciō |
| vocative | obstetrīcie | obstetrīcia | obstetrīcium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obstetrīciī | obstetrīciae | obstetrīcia |
| genitive | obstetrīciōrum | obstetrīciārum | obstetrīciōrum |
| dative | obstetrīciīs | obstetrīciīs | obstetrīciīs |
| accusative | obstetrīciōs | obstetrīciās | obstetrīcia |
| ablative | obstetrīciīs | obstetrīciīs | obstetrīciīs |
| vocative | obstetrīciī | obstetrīciae | obstetrīcia |
obstē^trīcĭus (opst-) or -tĭus, a, um, adj. obstetrix,
I. of or belonging to a midwife, obstetric (post -Aug.).
I. Lit.:
manūs obstetriciae, Arn. 3, 166.—B. Trop., Front. Orat. p. 246.—
II. Subst.: obstē^-trīcĭa (sc. officia), ōrum, n., midwifery, obstetrics:
Jove Liberum parturiente inter obstetricia dearum, Plin. 35, 11, 40, § 140.Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin obstetrīcius From obstetrīc- (“midwife”) + -ius.
Descendants
- Catalanobstetrícia
- Englishobstetricious
- Portugueseobstetrício
- Spanishobstetricia