adjective
obreptīcĭus
Meaning
- surreptitious, obreptitious
obreptīcĭus or -tĭus, a, um, adj. obrepo,
I. surreptitious, obreptitious (postclass.):
petitio, Cod. Just. 3, 6, 3; Cod. Th. 4, 22, 6 (al. obrepta).