LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

oblitterō

oblitterō (present infinitive oblitterāre, perfect active oblitterāvī, supine oblitterātum)
Classical[ɔbˈlɪt.tɛ.roː]Ecclesiastical[obˈlit.te.ro]

Meaning

  1. to erase, efface, obliterate, blot out
  2. to consign to oblivion, cause to be forgotten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.oblitterōoblitterābamoblitterābōoblitterāvīoblitterāveramoblitterāverō
oblitterārō
2nd sg.oblitterāsoblitterābāsoblitterābisoblitterāvistī
oblitterāstī
oblitterāverās
oblitterārās
oblitterāveris
3rd sg.oblitteratoblitterābatoblitterābitoblitterāvitoblitterāverat
oblitterārat
oblitterāverit
oblitterārit
1st pl.oblitterāmusoblitterābāmusoblitterābimusoblitterāvimusoblitterāverāmusoblitterāverimus
oblitterārimus
2nd pl.oblitterātisoblitterābātisoblitterābitisoblitterāvistis
oblitterāstis
oblitterāverātis
oblitterārātis
oblitterāveritis
oblitterāritis
3rd pl.oblitterantoblitterābantoblitterābuntoblitterāvērunt
oblitterāvēre, oblitterārunt
oblitterāverant
oblitterārant
oblitterāverint
oblitterārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.oblitteremoblitterāremoblitterāverim
oblitterārim
oblitterāvissem
oblitterāssem
2nd sg.oblitterēsoblitterārēsoblitterāverīsoblitterāvissēs
oblitterāssēs
3rd sg.oblitteretoblitterāretoblitterāverit
oblitterārit
oblitterāvisset
oblitterāsset
1st pl.oblitterēmusoblitterārēmusoblitterāverīmus
oblitterārīmus
oblitterāvissēmus
oblitterāssēmus
2nd pl.oblitterētisoblitterārētisoblitterāverītis
oblitterārītis
oblitterāvissētis
oblitterāssētis
3rd pl.oblitterentoblitterārentoblitterāverint
oblitterārint
oblitterāvissent
oblitterāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.oblitteroroblitterābaroblitterābor
2nd sg.oblitterāris
oblitterāre
oblitterābāris
oblitterābāre
oblitterāberis
oblitterābere
3rd sg.oblitterāturoblitterābāturoblitterābitur
1st pl.oblitterāmuroblitterābāmuroblitterābimur
2nd pl.oblitterāminīoblitterābāminīoblitterābiminī
3rd pl.oblitteranturoblitterābanturoblitterābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.oblittereroblitterārer
2nd sg.oblitterēris
oblitterēre
oblitterārēris
oblitterārēre
3rd sg.oblitterēturoblitterārētur
1st pl.oblitterēmuroblitterārēmur
2nd pl.oblitterēminīoblitterārēminī
3rd pl.oblitterenturoblitterārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.oblitterāoblitterāre
pres. 2nd pl.oblitterāteoblitterāminī
fut. 2nd sg.oblitterātōoblitterātor
fut. 3rd sg.oblitterātōoblitterātor
fut. 2nd pl.oblitterātōte—
fut. 3rd pl.oblitterantōoblitterantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveoblitterāreoblitterārī
perfect infinitiveoblitterāvisse
oblitterāsse
oblitterātum esse
future infinitiveoblitterātūrum esseoblitterātum īrī
present participleoblitterāns
oblitterante, oblitterantem, oblitterantēs, oblitterantī, oblitterantia, oblitterantibus, oblitterantis, oblitterantīs, oblitterantium
—
perfect participle—oblitterātus
oblitterāta, oblitterātā, oblitterātae, oblitterātam, oblitterātārum, oblitterātās, oblitterātī, oblitterātōrum, oblitterātōs
future participleoblitterātūrus
oblitterātūra, oblitterātūrā, oblitterātūrae, oblitterātūram, oblitterātūrārum, oblitterātūrās, oblitterātūre, oblitterātūrī, oblitterātūrīs, oblitterātūrō, oblitterātūrōrum, oblitterātūrōs, oblitterātūrum
oblitterandus
oblitteranda, oblitterandā, oblitterandae, oblitterandam, oblitterandārum, oblitterandās, oblitterande, oblitterandīs, oblitterandōrum, oblitterandōs
gerundoblitterandī, oblitterandō, oblitterandumsupineoblitterātum, oblitterātū

oblittĕro (oblīt-), āvi, ātum, 1, v. a. oblino,
I. to blot out, strike out, erase, obliterate.
I. Lit. (post-Aug. and very rare; syn. deleo): oblitterata aerarii monumenta, Tac. A. 13, 23 fin.—
II. Trop., to blot out of remembrance, consign to oblivion, cause to be forgotten (esp. freq. in post-Aug. prose; principally in Tac.): inimicitias Pelopidarum exstinctā tam oblitteratas memoriā renovare, Att. ap. Non. 146, 30 (oblitterare est obscurefacere et in oblivionem ducere, Non. 146, 28); Cic. Vatin. 6, 15: famam rei, Liv. 39, 20: rem, id. 3, 71: memoriam, id. 21, 29: mandata, Cat. 64, 232: rem silentio, Suet. Tib. 22: ne ritus sacrorum oblitterarentur, Tac. A. 11, 15: conjugia, id. ib. 3, 34: oblitterari in animo, to become forgotten, Liv. 26, 41.

Origins

From oblitus, perfect passive participle of oblinō (“smear over”). Influenced by littera (“letter, text”).

Descendants
  • Catalanobliterar
  • Englishobliterate
  • Frenchoblitérer
  • Romanianobliterafrom French oblitérer
  • Italianobliterare
  • Portugueseobliterar
  • Spanishobliterar
  • Galicianobliterar
  • Piedmonteseobliteré

In English words that came into English from oblitterō

  • obliterateobliterātus
  • obliteransoblitterare

Quick answers

What does oblitterō mean in Latin?
oblitterō, a verb, means “to erase, efface, obliterate, blot out; to consign to oblivion, cause to be forgotten”.
What are the principal parts of oblitterō?
oblitterō, oblitterāre, oblitterāvī, oblitterātum (first conjugation).
How do you pronounce oblitterō?
In classical Latin, [ɔbˈlɪt.tɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈlit.te.ro].