LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

obdulcō

obdulcō (present infinitive obdulcāre, perfect active obdulcāvī, supine obdulcātum)
Classical[ɔbˈdʊɫ.koː]Ecclesiastical[obˈdul.ko]

Meaning

  1. Late Latinto sweeten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obdulcōobdulcābamobdulcābōobdulcāvīobdulcāveramobdulcāverō
obdulcārō
2nd sg.obdulcāsobdulcābāsobdulcābisobdulcāvistī
obdulcāstī
obdulcāverās
obdulcārās
obdulcāveris
3rd sg.obdulcatobdulcābatobdulcābitobdulcāvitobdulcāverat
obdulcārat
obdulcāverit
obdulcārit
1st pl.obdulcāmusobdulcābāmusobdulcābimusobdulcāvimusobdulcāverāmusobdulcāverimus
obdulcārimus
2nd pl.obdulcātisobdulcābātisobdulcābitisobdulcāvistis
obdulcāstis
obdulcāverātis
obdulcārātis
obdulcāveritis
obdulcāritis
3rd pl.obdulcantobdulcābantobdulcābuntobdulcāvērunt
obdulcāvēre, obdulcārunt
obdulcāverant
obdulcārant
obdulcāverint
obdulcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obdulcemobdulcāremobdulcāverim
obdulcārim
obdulcāvissem
obdulcāssem
2nd sg.obdulcēsobdulcārēsobdulcāverīsobdulcāvissēs
obdulcāssēs
3rd sg.obdulcetobdulcāretobdulcāverit
obdulcārit
obdulcāvisset
obdulcāsset
1st pl.obdulcēmusobdulcārēmusobdulcāverīmus
obdulcārīmus
obdulcāvissēmus
obdulcāssēmus
2nd pl.obdulcētisobdulcārētisobdulcāverītis
obdulcārītis
obdulcāvissētis
obdulcāssētis
3rd pl.obdulcentobdulcārentobdulcāverint
obdulcārint
obdulcāvissent
obdulcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.obdulcorobdulcābarobdulcābor
2nd sg.obdulcāris
obdulcāre
obdulcābāris
obdulcābāre
obdulcāberis
obdulcābere
3rd sg.obdulcāturobdulcābāturobdulcābitur
1st pl.obdulcāmurobdulcābāmurobdulcābimur
2nd pl.obdulcāminīobdulcābāminīobdulcābiminī
3rd pl.obdulcanturobdulcābanturobdulcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.obdulcerobdulcārer
2nd sg.obdulcēris
obdulcēre
obdulcārēris
obdulcārēre
3rd sg.obdulcēturobdulcārētur
1st pl.obdulcēmurobdulcārēmur
2nd pl.obdulcēminīobdulcārēminī
3rd pl.obdulcenturobdulcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obdulcāobdulcāre
pres. 2nd pl.obdulcāteobdulcāminī
fut. 2nd sg.obdulcātōobdulcātor
fut. 3rd sg.obdulcātōobdulcātor
fut. 2nd pl.obdulcātōte—
fut. 3rd pl.obdulcantōobdulcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobdulcāreobdulcārī
perfect infinitiveobdulcāvisse
obdulcāsse
obdulcātum esse
future infinitiveobdulcātūrum esseobdulcātum īrī
present participleobdulcāns—
perfect participle—obdulcātus
obdulcāta, obdulcātā, obdulcātae, obdulcātam, obdulcātārum, obdulcātās, obdulcātī, obdulcātōrum, obdulcātōs
future participleobdulcātūrus
obdulcātūra, obdulcātūrā, obdulcātūrae, obdulcātūram, obdulcātūrārum, obdulcātūrās, obdulcātūre, obdulcātūrī, obdulcātūrīs, obdulcātūrō, obdulcātūrōrum, obdulcātūrōs, obdulcātūrum
obdulcandus
obdulcanda, obdulcandā, obdulcandae, obdulcandam, obdulcandārum, obdulcandās, obdulcande, obdulcandīs, obdulcandōrum, obdulcandōs
gerundobdulcandī, obdulcandō, obdulcandumsupineobdulcātum, obdulcātū

ob-dulco, 1,
I. v. a., to sweeten, make sweet (post-class.): aliquid sale, Cael. Aur. Tard. 3, 8, 146; 4, 1, 12: fauces, Ambros. Hexaëm. 5, 12: obdulcatus panis, Cael. Aur. Tard. 3, 8 med.: fontes amari obdulcati, Vulg. Judith, 5, 15.

Origins

From ob- + dulcō.

Quick answers

What does obdulcō mean in Latin?
obdulcō, a verb, means “to sweeten”.
What are the principal parts of obdulcō?
obdulcō, obdulcāre, obdulcāvī, obdulcātum (first conjugation).
How do you pronounce obdulcō?
In classical Latin, [ɔbˈdʊɫ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈdul.ko].