verbfirst conjugation
obdulcō
obdulcō (present infinitive obdulcāre, perfect active obdulcāvī, supine obdulcātum)
Classical[ɔbˈdʊɫ.koː]Ecclesiastical[obˈdul.ko]
Meaning
- Late Latinto sweeten
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdulcō | obdulcābam | obdulcābō | obdulcāvī | obdulcāveram | obdulcāverō obdulcārō |
| 2nd sg. | obdulcās | obdulcābās | obdulcābis | obdulcāvistī obdulcāstī | obdulcāverās obdulcārās | obdulcāveris |
| 3rd sg. | obdulcat | obdulcābat | obdulcābit | obdulcāvit | obdulcāverat obdulcārat | obdulcāverit obdulcārit |
| 1st pl. | obdulcāmus | obdulcābāmus | obdulcābimus | obdulcāvimus | obdulcāverāmus | obdulcāverimus obdulcārimus |
| 2nd pl. | obdulcātis | obdulcābātis | obdulcābitis | obdulcāvistis obdulcāstis | obdulcāverātis obdulcārātis | obdulcāveritis obdulcāritis |
| 3rd pl. | obdulcant | obdulcābant | obdulcābunt | obdulcāvērunt obdulcāvēre, obdulcārunt | obdulcāverant obdulcārant | obdulcāverint obdulcārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdulcem | obdulcārem | obdulcāverim obdulcārim | obdulcāvissem obdulcāssem |
| 2nd sg. | obdulcēs | obdulcārēs | obdulcāverīs | obdulcāvissēs obdulcāssēs |
| 3rd sg. | obdulcet | obdulcāret | obdulcāverit obdulcārit | obdulcāvisset obdulcāsset |
| 1st pl. | obdulcēmus | obdulcārēmus | obdulcāverīmus obdulcārīmus | obdulcāvissēmus obdulcāssēmus |
| 2nd pl. | obdulcētis | obdulcārētis | obdulcāverītis obdulcārītis | obdulcāvissētis obdulcāssētis |
| 3rd pl. | obdulcent | obdulcārent | obdulcāverint obdulcārint | obdulcāvissent obdulcāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdulcor | obdulcābar | obdulcābor |
| 2nd sg. | obdulcāris obdulcāre | obdulcābāris obdulcābāre | obdulcāberis obdulcābere |
| 3rd sg. | obdulcātur | obdulcābātur | obdulcābitur |
| 1st pl. | obdulcāmur | obdulcābāmur | obdulcābimur |
| 2nd pl. | obdulcāminī | obdulcābāminī | obdulcābiminī |
| 3rd pl. | obdulcantur | obdulcābantur | obdulcābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obdulcer | obdulcārer |
| 2nd sg. | obdulcēris obdulcēre | obdulcārēris obdulcārēre |
| 3rd sg. | obdulcētur | obdulcārētur |
| 1st pl. | obdulcēmur | obdulcārēmur |
| 2nd pl. | obdulcēminī | obdulcārēminī |
| 3rd pl. | obdulcentur | obdulcārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obdulcā | obdulcāre |
| pres. 2nd pl. | obdulcāte | obdulcāminī |
| fut. 2nd sg. | obdulcātō | obdulcātor |
| fut. 3rd sg. | obdulcātō | obdulcātor |
| fut. 2nd pl. | obdulcātōte | — |
| fut. 3rd pl. | obdulcantō | obdulcantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obdulcāre | obdulcārī |
| perfect infinitive | obdulcāvisse obdulcāsse | obdulcātum esse |
| future infinitive | obdulcātūrum esse | obdulcātum īrī |
| present participle | obdulcāns | — |
| perfect participle | — | obdulcātus obdulcāta, obdulcātā, obdulcātae, obdulcātam, obdulcātārum, obdulcātās, obdulcātī, obdulcātōrum, obdulcātōs |
| future participle | obdulcātūrus obdulcātūra, obdulcātūrā, obdulcātūrae, obdulcātūram, obdulcātūrārum, obdulcātūrās, obdulcātūre, obdulcātūrī, obdulcātūrīs, obdulcātūrō, obdulcātūrōrum, obdulcātūrōs, obdulcātūrum | obdulcandus obdulcanda, obdulcandā, obdulcandae, obdulcandam, obdulcandārum, obdulcandās, obdulcande, obdulcandīs, obdulcandōrum, obdulcandōs |
gerundobdulcandī, obdulcandō, obdulcandumsupineobdulcātum, obdulcātū
ob-dulco, 1,
I. v. a., to sweeten, make sweet (post-class.):
aliquid sale, Cael. Aur. Tard. 3, 8, 146; 4, 1, 12: fauces, Ambros. Hexaëm. 5, 12: obdulcatus panis, Cael. Aur. Tard. 3, 8 med.: fontes amari obdulcati, Vulg. Judith, 5, 15.Origins
From ob- + dulcō.