verbthird conjugation, no passive
obdormīscō
obdormīscō (present infinitive obdormīscere, perfect active obdormīvī, supine obdormītum)
Meaning
- to fall asleep
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdormīscō | obdormīscēbam | obdormīscam | obdormīvī | obdormīveram | obdormīverō |
| 2nd sg. | obdormīscis | obdormīscēbās | obdormīscēs | obdormīvistī | obdormīverās | obdormīveris |
| 3rd sg. | obdormīscit | obdormīscēbat | obdormīscet | obdormīvit | obdormīverat | obdormīverit |
| 1st pl. | obdormīscimus | obdormīscēbāmus | obdormīscēmus | obdormīvimus | obdormīverāmus | obdormīverimus |
| 2nd pl. | obdormīscitis | obdormīscēbātis | obdormīscētis | obdormīvistis | obdormīverātis | obdormīveritis |
| 3rd pl. | obdormīscunt | obdormīscēbant | obdormīscent | obdormīvērunt obdormīvēre | obdormīverant | obdormīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdormīscam | obdormīscerem | obdormīverim | obdormīvissem |
| 2nd sg. | obdormīscās | obdormīscerēs | obdormīverīs | obdormīvissēs |
| 3rd sg. | obdormīscat | obdormīsceret | obdormīverit | obdormīvisset |
| 1st pl. | obdormīscāmus | obdormīscerēmus | obdormīverīmus | obdormīvissēmus |
| 2nd pl. | obdormīscātis | obdormīscerētis | obdormīverītis | obdormīvissētis |
| 3rd pl. | obdormīscant | obdormīscerent | obdormīverint | obdormīvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obdormīsce | — |
| pres. 2nd pl. | obdormīscite | — |
| fut. 2nd sg. | obdormīscitō | — |
| fut. 3rd sg. | obdormīscitō | — |
| fut. 2nd pl. | obdormīscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | obdormīscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obdormīscere | — |
| perfect infinitive | obdormīvisse obdormiscisse | — |
| future infinitive | obdormītūrum esse | — |
| present participle | obdormīscēns | — |
| future participle | obdormītūrus | — |
gerundobdormīscendī, obdormīscendō, obdormīscendumsupineobdormītum, obdormītū
obdormisco, ĕre,
I. v. inch. n. [obdormio], to fall asleep (rare but class.):
ibidem obdormiscemus, Plaut. Rud. 2, 7, 33; id. Am. 1, 1, 116: quid melius, quam in mediis vitae laboribus obdormiscere, * Cic. Tusc. 1, 49, 117: in jure dicendo, Suet. Claud. 33: post cibum, id. ib. 8: cantante eo, id. Vesp. 4: testudines summā in aquā obdormiscere, Plin. 9, 10, 12, § 36.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
obdormīscō īvī, —, ere, inch.
* ob-dormio, to fall asleep: in mediis vitae laboribus.
Origins
Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin obdormīscō From obdormiō + -scō.