LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive

obdormīscō

obdormīscō (present infinitive obdormīscere, perfect active obdormīvī, supine obdormītum)

Meaning

  1. to fall asleep

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obdormīscōobdormīscēbamobdormīscamobdormīvīobdormīveramobdormīverō
2nd sg.obdormīscisobdormīscēbāsobdormīscēsobdormīvistīobdormīverāsobdormīveris
3rd sg.obdormīscitobdormīscēbatobdormīscetobdormīvitobdormīveratobdormīverit
1st pl.obdormīscimusobdormīscēbāmusobdormīscēmusobdormīvimusobdormīverāmusobdormīverimus
2nd pl.obdormīscitisobdormīscēbātisobdormīscētisobdormīvistisobdormīverātisobdormīveritis
3rd pl.obdormīscuntobdormīscēbantobdormīscentobdormīvērunt
obdormīvēre
obdormīverantobdormīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obdormīscamobdormīsceremobdormīverimobdormīvissem
2nd sg.obdormīscāsobdormīscerēsobdormīverīsobdormīvissēs
3rd sg.obdormīscatobdormīsceretobdormīveritobdormīvisset
1st pl.obdormīscāmusobdormīscerēmusobdormīverīmusobdormīvissēmus
2nd pl.obdormīscātisobdormīscerētisobdormīverītisobdormīvissētis
3rd pl.obdormīscantobdormīscerentobdormīverintobdormīvissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obdormīsce—
pres. 2nd pl.obdormīscite—
fut. 2nd sg.obdormīscitō—
fut. 3rd sg.obdormīscitō—
fut. 2nd pl.obdormīscitōte—
fut. 3rd pl.obdormīscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobdormīscere—
perfect infinitiveobdormīvisse
obdormiscisse
—
future infinitiveobdormītūrum esse—
present participleobdormīscēns—
future participleobdormītūrus—
gerundobdormīscendī, obdormīscendō, obdormīscendumsupineobdormītum, obdormītū

obdormisco, ĕre,
I. v. inch. n. [obdormio], to fall asleep (rare but class.): ibidem obdormiscemus, Plaut. Rud. 2, 7, 33; id. Am. 1, 1, 116: quid melius, quam in mediis vitae laboribus obdormiscere, * Cic. Tusc. 1, 49, 117: in jure dicendo, Suet. Claud. 33: post cibum, id. ib. 8: cantante eo, id. Vesp. 4: testudines summā in aquā obdormiscere, Plin. 9, 10, 12, § 36.

Origins

Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin obdormīscō From obdormiō + -scō.

Quick answers

What does obdormīscō mean in Latin?
obdormīscō, a verb, means “to fall asleep”.
What are the principal parts of obdormīscō?
obdormīscō, obdormīscere, obdormīvī, obdormītum (third conjugation, no passive).