verbfourth conjugation
obdormiō
obdormiō (present infinitive obdormīre, perfect active obdormīvī or obdormiī, supine obdormītum)
Classical[ɔbˈdɔr.mi.oː]Ecclesiastical[obˈdɔr.mi.o]
Meaning
- to fall asleep
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdormiō | obdormiēbam | obdormiam | obdormīvī obdormiī | obdormīveram obdormieram | obdormīverō obdormierō |
| 2nd sg. | obdormīs | obdormiēbās | obdormiēs | obdormīvistī obdormiistī | obdormīverās obdormierās | obdormīveris obdormieris |
| 3rd sg. | obdormit | obdormiēbat | obdormiet | obdormīvit obdormiit | obdormīverat obdormierat | obdormīverit obdormierit |
| 1st pl. | obdormīmus | obdormiēbāmus | obdormiēmus | obdormīvimus obdormiimus | obdormīverāmus obdormierāmus | obdormīverimus obdormierimus |
| 2nd pl. | obdormītis | obdormiēbātis | obdormiētis | obdormīvistis obdormiistis | obdormīverātis obdormierātis | obdormīveritis obdormieritis |
| 3rd pl. | obdormiunt | obdormiēbant | obdormient | obdormīvērunt obdormīvēre, obdormiērunt, obdormiēre | obdormīverant obdormierant | obdormīverint obdormierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdormiam | obdormīrem | obdormīverim obdormierim | obdormīvissem obdormiissem, obdormissem |
| 2nd sg. | obdormiās | obdormīrēs | obdormīverīs obdormierīs | obdormīvissēs obdormiissēs, obdormissēs |
| 3rd sg. | obdormiat | obdormīret | obdormīverit obdormierit | obdormīvisset obdormiisset, obdormīsset |
| 1st pl. | obdormiāmus | obdormīrēmus | obdormīverīmus obdormierīmus | obdormīvissēmus obdormiissēmus |
| 2nd pl. | obdormiātis | obdormīrētis | obdormīverītis obdormierītis | obdormīvissētis obdormiissētis |
| 3rd pl. | obdormiant | obdormīrent | obdormīverint obdormierint | obdormīvissent obdormiissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdormior | obdormiēbar | obdormiar |
| 2nd sg. | obdormīris obdormīre | obdormiēbāris obdormiēbāre | obdormiēris obdormiēre |
| 3rd sg. | obdormītur | obdormiēbātur | obdormiētur |
| 1st pl. | obdormīmur | obdormiēbāmur | obdormiēmur |
| 2nd pl. | obdormīminī | obdormiēbāminī | obdormiēminī |
| 3rd pl. | obdormiuntur | obdormiēbantur | obdormientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obdormiar | obdormīrer |
| 2nd sg. | obdormiāris obdormiāre | obdormīrēris obdormīrēre |
| 3rd sg. | obdormiātur | obdormīrētur |
| 1st pl. | obdormiāmur | obdormīrēmur |
| 2nd pl. | obdormiāminī | obdormīrēminī |
| 3rd pl. | obdormiantur | obdormīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obdormī | obdormīre |
| pres. 2nd pl. | obdormīte | obdormīminī |
| fut. 2nd sg. | obdormītō | obdormītor |
| fut. 3rd sg. | obdormītō | obdormītor |
| fut. 2nd pl. | obdormītōte | — |
| fut. 3rd pl. | obdormiuntō | obdormiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obdormīre | obdormīrī |
| perfect infinitive | obdormīvisse obdormiisse, obdormisse | obdormītum esse |
| future infinitive | obdormītūrum esse | obdormītum īrī |
| present participle | obdormiēns | — |
| perfect participle | — | obdormītus obdormīta, obdormītā, obdormītae, obdormītam, obdormītārum, obdormītās, obdormītī, obdormītōrum, obdormītōs |
| future participle | obdormītūrus obdormītūra, obdormītūrā, obdormītūrae, obdormītūram, obdormītūrārum, obdormītūrās, obdormītūre, obdormītūrī, obdormītūrīs, obdormītūrō, obdormītūrōrum, obdormītūrōs, obdormītūrum | obdormiendus obdormiundus, obdormienda, obdormiendā, obdormiendae, obdormiendam, obdormiendārum, obdormiendās, obdormiende, obdormiendīs, obdormiendōrum, obdormiendōs |
gerundobdormiendī, obdormiendō, obdormiendumsupineobdormītum, obdormītū
ob-dormĭo, īvi or ii, ītum, 4, v. n. and a.
I. , to fall asleep (class.):
ebrium obdormivisse, Plaut. Am. 1, 1, 116: Endymion nescio quando in Latmo obdormivit, Cic. Tusc. 1, 38, 92: sub taxo, Plin. 16, 10, 20, § 51: quem obdormire volumus, Cels. 3, 18: Atiam obdormisse, Suet. Aug. 94: nepetam substernere obdormituris utile est, Plin. 20, 14, 56, § 158 (Jan, eo dormituris).—B. Esp., to fall asleep in death (eccl. Lat.):
obdormivit in Domino, Vulg. Act. 7, 59.—II. Act. (anteclass.):
omnem obdormivi crapulam, have slept off all my debauch, Plaut. Most. 5, 2, 1.Origins
Proto-Indo-European *drem- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dr̥m-yé-ti Proto-Italic *dormiō Latin dormiō Latin obdormiō From ob- + dormiō.