noun · masculinesecond declension
obaudītus
obaudītus m (genitive obaudītī)
Meaning
- listening
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | obaudītus | obaudītī |
| genitive | obaudītī | obaudītōrum |
| dative | obaudītō | obaudītīs |
| accusative | obaudītum | obaudītōs |
| ablative | obaudītō | obaudītīs |
| vocative | obaudīte | obaudītī |
ŏbaudītus, abl., ū, m. id.,
I. a listening: auris, Aug. Civ. Dei, 22, 29.