LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

obaerātus1

obaerātus (feminine obaerāta, neuter obaerātum)
Classical[ɔ.bae̯ˈraː.tʊs]Ecclesiastical[o.beˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivein debt
  2. adjectiveespeciallypluraldebtors
    […] et omnēs clientēs obaerātōsque suōs, quōrum māgnum numerum habēbat, eōdem condūxit […].[…] and he brought all his clients and debtors, of whom he had a great number, to the same [place] […] . (This example includes the enclitic particle -que, meaning “and”.)c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.4

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeobaerātusobaerātaobaerātum
genitiveobaerātīobaerātaeobaerātī
dativeobaerātōobaerātaeobaerātō
accusativeobaerātumobaerātamobaerātum
ablativeobaerātōobaerātāobaerātō
vocativeobaerāteobaerātaobaerātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeobaerātīobaerātaeobaerāta
genitiveobaerātōrumobaerātārumobaerātōrum
dativeobaerātīsobaerātīsobaerātīs
accusativeobaerātōsobaerātāsobaerāta
ablativeobaerātīsobaerātīsobaerātīs
vocativeobaerātīobaerātaeobaerāta

ŏb-aerātus, a, um, adj. id.,
I. involved in debt, in bondage on account of debt (class.): liber, qui suas operas in servitute pro pecuniā quādam debebat, dum solveret, nexus vocatur, ut ab aere obaeratus, Varr. L. L. 7, § 105 Müll.: tenuis et obaeratus, Suet. Caes. 46.—Comp.: quanto quis obaeratior, aegrius distrahebant, the more deeply in debt, Tac. A. 6, 17.—
II. Subst.: ŏbaerā-tus, i, m., a person involved in debt, a debtor: obaeratos liberare, * Cic. Rep. 2, 21, 38: Orgetorix omnes clientes obaeratosque suos eodem conduxit, Caes. B. G. 1, 4; Liv. 26, 40, 17.

Origins

Compounded from ob + aes + atus.

Descendants
  • Frenchobéré
  • Italianoberato
noun · masculinesecond declension
obaerātus2
obaerātus m (genitive obaerātī)
Classical[ɔ.bae̯ˈraː.tʊs]Ecclesiastical[o.beˈraː.tus]

Meaning

  1. debtor

Declension

declension
formsingularplural
nominativeobaerātusobaerātī
genitiveobaerātīobaerātōrum
dativeobaerātōobaerātīs
accusativeobaerātumobaerātōs
ablativeobaerātōobaerātīs
vocativeobaerāteobaerātī

Origins

Compounded from ob + aes + atus.

Quick answers

What does obaerātus mean in Latin?
obaerātus, a adjective, means “in debt; debtors”.
How do you pronounce obaerātus?
In classical Latin, [ɔ.bae̯ˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.beˈraː.tus].