adjectivefirst/second-declension adjective
obaerātus1
obaerātus (feminine obaerāta, neuter obaerātum)
Classical[ɔ.bae̯ˈraː.tʊs]Ecclesiastical[o.beˈraː.tus]
Meaning
- adjectivein debt
- adjectiveespeciallypluraldebtors
[…] et omnēs clientēs obaerātōsque suōs, quōrum māgnum numerum habēbat, eōdem condūxit […].
[…] and he brought all his clients and debtors, of whom he had a great number, to the same [place] […] . (This example includes the enclitic particle -que, meaning “and”.)c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.4
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obaerātus | obaerāta | obaerātum |
| genitive | obaerātī | obaerātae | obaerātī |
| dative | obaerātō | obaerātae | obaerātō |
| accusative | obaerātum | obaerātam | obaerātum |
| ablative | obaerātō | obaerātā | obaerātō |
| vocative | obaerāte | obaerāta | obaerātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | obaerātī | obaerātae | obaerāta |
| genitive | obaerātōrum | obaerātārum | obaerātōrum |
| dative | obaerātīs | obaerātīs | obaerātīs |
| accusative | obaerātōs | obaerātās | obaerāta |
| ablative | obaerātīs | obaerātīs | obaerātīs |
| vocative | obaerātī | obaerātae | obaerāta |
ŏb-aerātus, a, um, adj. id.,
I. involved in debt, in bondage on account of debt (class.):
liber, qui suas operas in servitute pro pecuniā quādam debebat, dum solveret, nexus vocatur, ut ab aere obaeratus, Varr. L. L. 7, § 105 Müll.: tenuis et obaeratus, Suet. Caes. 46.—Comp.: quanto quis obaeratior, aegrius distrahebant, the more deeply in debt, Tac. A. 6, 17.—II. Subst.: ŏbaerā-tus, i, m., a person involved in debt, a debtor: obaeratos liberare, * Cic. Rep. 2, 21, 38:
Orgetorix omnes clientes obaeratosque suos eodem conduxit, Caes. B. G. 1, 4; Liv. 26, 40, 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
obaerātus adj. with comp.
ob+aes, involved in debt: plebs, L.: quanto quis obaeratior, Ta.— Plur m. as subst, debtors: obaeratos liberare.
Origins
Compounded from ob + aes + atus.
Descendants
- Frenchobéré
- Italianoberato