LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nūtābundus

nūtābundus (feminine nūtābunda, neuter nūtābundum)
Classical[nuː.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[nu.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveobsoletetottering, staggering
  2. adjectiveobsoletevacillating, uncertain

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenūtābundusnūtābundanūtābundum
genitivenūtābundīnūtābundaenūtābundī
dativenūtābundōnūtābundaenūtābundō
accusativenūtābundumnūtābundamnūtābundum
ablativenūtābundōnūtābundānūtābundō
vocativenūtābundenūtābundanūtābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenūtābundīnūtābundaenūtābunda
genitivenūtābundōrumnūtābundārumnūtābundōrum
dativenūtābundīsnūtābundīsnūtābundīs
accusativenūtābundōsnūtābundāsnūtābunda
ablativenūtābundīsnūtābundīsnūtābundīs
vocativenūtābundīnūtābundaenūtābunda

nūtābundus, a, um, adj. id.,
I. tottering, staggering (post-class.).
I. Lit.: miles, App. M. 9, p. 237, 1; Salv. Gub. D. 6, 13. —
II. Trop., vacillating, uncertain, Lact. 6, 3, 6.

Origins

From nūtō (“sway, stagger, totter”) + -bundus.

Quick answers

What does nūtābundus mean in Latin?
nūtābundus, a adjective, means “tottering, staggering; vacillating, uncertain”.
How do you pronounce nūtābundus?
In classical Latin, [nuː.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [nu.taˈbun.dus].