adjectivefirst/second-declension adjective
nōscitābundus
nōscitābundus (feminine nōscitābunda, neuter nōscitābundum)
Classical[noːs.kɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[noʃ.ʃi.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveknowing, recognizing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nōscitābundus | nōscitābunda | nōscitābundum |
| genitive | nōscitābundī | nōscitābundae | nōscitābundī |
| dative | nōscitābundō | nōscitābundae | nōscitābundō |
| accusative | nōscitābundum | nōscitābundam | nōscitābundum |
| ablative | nōscitābundō | nōscitābundā | nōscitābundō |
| vocative | nōscitābunde | nōscitābunda | nōscitābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nōscitābundī | nōscitābundae | nōscitābunda |
| genitive | nōscitābundōrum | nōscitābundārum | nōscitābundōrum |
| dative | nōscitābundīs | nōscitābundīs | nōscitābundīs |
| accusative | nōscitābundōs | nōscitābundās | nōscitābunda |
| ablative | nōscitābundīs | nōscitābundīs | nōscitābundīs |
| vocative | nōscitābundī | nōscitābundae | nōscitābunda |
noscĭtābundus, a, um,
I. adj., knowing, recognizing, Gell. 5, 14, 11.
Origins
From nōscitō (“know, recognize”) + -bundus.