LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nōscitābundus

nōscitābundus (feminine nōscitābunda, neuter nōscitābundum)
Classical[noːs.kɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[noʃ.ʃi.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveknowing, recognizing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenōscitābundusnōscitābundanōscitābundum
genitivenōscitābundīnōscitābundaenōscitābundī
dativenōscitābundōnōscitābundaenōscitābundō
accusativenōscitābundumnōscitābundamnōscitābundum
ablativenōscitābundōnōscitābundānōscitābundō
vocativenōscitābundenōscitābundanōscitābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenōscitābundīnōscitābundaenōscitābunda
genitivenōscitābundōrumnōscitābundārumnōscitābundōrum
dativenōscitābundīsnōscitābundīsnōscitābundīs
accusativenōscitābundōsnōscitābundāsnōscitābunda
ablativenōscitābundīsnōscitābundīsnōscitābundīs
vocativenōscitābundīnōscitābundaenōscitābunda

noscĭtābundus, a, um,
I. adj., knowing, recognizing, Gell. 5, 14, 11.

Origins

From nōscitō (“know, recognize”) + -bundus.

Quick answers

What does nōscitābundus mean in Latin?
nōscitābundus, a adjective, means “knowing, recognizing”.
How do you pronounce nōscitābundus?
In classical Latin, [noːs.kɪ.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [noʃ.ʃi.taˈbun.dus].