LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · femininefirst declension

Nortia

Nortia f sg (genitive Nortiae)
Classical[ˈnɔr.ti.a]Ecclesiastical[ˈnɔr.t͡si.a]

Meaning

  1. femininesingularAn Etruscan goddess of fate, worshipped in Volsinii

Declension

declension
formsingularplural
nominativeNortia—
genitiveNortiae—
dativeNortiae—
accusativeNortiam—
ablativeNortiā—
vocativeNortia—

Nortĭa or Nurtĭa, ae, f.,
I. a goddess of the Volsinii, prob. Fortuna: quam alii Sortem asserunt, Nemesimque nonnulli, Tychenque quam plures, aut Nortiam, Mart. Cap. 1, § 88: in templo Nortiae Etruscae Deae, Liv. 7, 3, 7: si Nortia Tusco Favisset, i. e. Sejanus, Juv. 10, 74; Tert. Apol. 24.

Origins

From Etruscan.

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Nortia mean in Latin?
Nortia, a proper noun, means “An Etruscan goddess of fate, worshipped in Volsinii”.
What is the genitive of Nortia?
The genitive singular is Nortiae. Nortia is feminine, first declension.
How do you pronounce Nortia?
In classical Latin, [ˈnɔr.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnɔr.t͡si.a].