adjectivefirst/second-declension adjective
Normannus1
Normannus (feminine Normanna, neuter Normannum)
Ecclesiastical[norˈman.nus]
Meaning
- Medieval LatinadjectiveNorman, of or pertaining to Normans
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Normannus | Normanna | Normannum |
| genitive | Normannī | Normannae | Normannī |
| dative | Normannō | Normannae | Normannō |
| accusative | Normannum | Normannam | Normannum |
| ablative | Normannō | Normannā | Normannō |
| vocative | Normanne | Normanna | Normannum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Normannī | Normannae | Normanna |
| genitive | Normannōrum | Normannārum | Normannōrum |
| dative | Normannīs | Normannīs | Normannīs |
| accusative | Normannōs | Normannās | Normanna |
| ablative | Normannīs | Normannīs | Normannīs |
| vocative | Normannī | Normannae | Normanna |
Origins
Ultimately from Old Norse norðmaðr (“man of the North, Norseman”); attested from the 9th century. Cognate with Old French Normant.