LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
nounthird declension

nōmen gentīle

nōmen gentīle n (genitive nōminis gentīlis)
Classical[ˈnoː.mɛn ɡɛnˈtiː.ɫɛ]Ecclesiastical[ˈnɔː.men d͡ʒenˈtiː.le]

Meaning

  1. historicalnomen, the family name of an ancient Roman, indicating the person's gens
    Numerio certe adjecto, cujus nominis forma prorsus gentilis est, quo antiquior librarius erat, eo magis mirari debebat eundem hominem duo nomina gentilia habuisse.1848, Wilhelm Francke et al., Index scholarum publice et privatim in academia Georgia Augusta per semestre aestivum anni MDCCCXLVIII, habendarum kalendis Majis incipiendarum per dies a IV. usque as IX. Septembris finiendarum, University of Göttingen, page 7:

Declension

declension
formsingularplural
nominativenōmen gentīlenōmina gentīlia
genitivenōminis gentīlisnōminum gentīlium
dativenōminī gentīlīnōminibus gentīlibus
accusativenōmen gentīlenōmina gentīlia
ablativenōmine gentīlīnōminibus gentīlibus
vocativenōmen gentīlenōmina gentīlia

Origins

From nōmen + gentīle (nominative neuter singular of gentīlis: "of the gens").

Quick answers

What does nōmen gentīle mean in Latin?
nōmen gentīle, a noun, means “nomen, the family name of an ancient Roman, indicating the person's gens”.
What is the genitive of nōmen gentīle?
The genitive singular is nōminis gentīlis. nōmen gentīle is third declension.
How do you pronounce nōmen gentīle?
In classical Latin, [ˈnoː.mɛn ɡɛnˈtiː.ɫɛ]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnɔː.men d͡ʒenˈtiː.le].