nounthird declension
nōmen gentīle
nōmen gentīle n (genitive nōminis gentīlis)
Classical[ˈnoː.mɛn ɡɛnˈtiː.ɫɛ]Ecclesiastical[ˈnɔː.men d͡ʒenˈtiː.le]
Meaning
- historicalnomen, the family name of an ancient Roman, indicating the person's gens
Numerio certe adjecto, cujus nominis forma prorsus gentilis est, quo antiquior librarius erat, eo magis mirari debebat eundem hominem duo nomina gentilia habuisse.
1848, Wilhelm Francke et al., Index scholarum publice et privatim in academia Georgia Augusta per semestre aestivum anni MDCCCXLVIII, habendarum kalendis Majis incipiendarum per dies a IV. usque as IX. Septembris finiendarum, University of Göttingen, page 7:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nōmen gentīle | nōmina gentīlia |
| genitive | nōminis gentīlis | nōminum gentīlium |
| dative | nōminī gentīlī | nōminibus gentīlibus |
| accusative | nōmen gentīle | nōmina gentīlia |
| ablative | nōmine gentīlī | nōminibus gentīlibus |
| vocative | nōmen gentīle | nōmina gentīlia |
Origins
From nōmen + gentīle (nominative neuter singular of gentīlis: "of the gens").