LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

nictō

nictō (present infinitive nictāre, perfect active nictāvī, supine nictātum)
Classical[ˈnɪk.toː]Ecclesiastical[ˈnik.to]

Meaning

  1. to blink
  2. to wink, signal with the eyes
  3. figurativelyto flash
  4. figurativelyto strive, make effort

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.nictōnictābamnictābōnictāvīnictāveramnictāverō
nictārō
2nd sg.nictāsnictābāsnictābisnictāvistī
nictāstī
nictāverās
nictārās
nictāveris
3rd sg.nictatnictābatnictābitnictāvitnictāverat
nictārat
nictāverit
nictārit
1st pl.nictāmusnictābāmusnictābimusnictāvimusnictāverāmusnictāverimus
nictārimus
2nd pl.nictātisnictābātisnictābitisnictāvistis
nictāstis
nictāverātis
nictārātis
nictāveritis
nictāritis
3rd pl.nictantnictābantnictābuntnictāvērunt
nictāvēre, nictārunt
nictāverant
nictārant
nictāverint
nictārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.nictemnictāremnictāverim
nictārim
nictāvissem
nictāssem
2nd sg.nictēsnictārēsnictāverīsnictāvissēs
nictāssēs
3rd sg.nictetnictāretnictāverit
nictārit
nictāvisset
nictāsset
1st pl.nictēmusnictārēmusnictāverīmus
nictārīmus
nictāvissēmus
nictāssēmus
2nd pl.nictētisnictārētisnictāverītis
nictārītis
nictāvissētis
nictāssētis
3rd pl.nictentnictārentnictāverint
nictārint
nictāvissent
nictāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.nictornictābarnictābor
2nd sg.nictāris
nictāre
nictābāris
nictābāre
nictāberis
nictābere
3rd sg.nictāturnictābāturnictābitur
1st pl.nictāmurnictābāmurnictābimur
2nd pl.nictāminīnictābāminīnictābiminī
3rd pl.nictanturnictābanturnictābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.nicternictārer
2nd sg.nictēris
nictēre
nictārēris
nictārēre
3rd sg.nictēturnictārētur
1st pl.nictēmurnictārēmur
2nd pl.nictēminīnictārēminī
3rd pl.nictenturnictārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.nictānictāre
pres. 2nd pl.nictātenictāminī
fut. 2nd sg.nictātōnictātor
fut. 3rd sg.nictātōnictātor
fut. 2nd pl.nictātōte—
fut. 3rd pl.nictantōnictantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivenictārenictārī
perfect infinitivenictāvisse
nictāsse
nictātum esse
future infinitivenictātūrum essenictātum īrī
present participlenictāns
nictante, nictantem, nictantēs, nictantī, nictantia, nictantibus, nictantis, nictantīs, nictantium
—
perfect participle—nictātus
nictāta, nictātā, nictātae, nictātam, nictātārum, nictātās, nictātī, nictātōrum, nictātōs
future participlenictātūrus
nictātūra, nictātūrā, nictātūrae, nictātūram, nictātūrārum, nictātūrās, nictātūre, nictātūrī, nictātūrīs, nictātūrō, nictātūrōrum, nictātūrōs, nictātūrum
nictandus
nictanda, nictandā, nictandae, nictandam, nictandārum, nictandās, nictande, nictandīs, nictandōrum, nictandōs
gerundnictandī, nictandō, nictandumsupinenictātum, nictātū

nicto, āvi, ātum, 1, and ĕre, 3, v. n., and nictor, ātus,
I. v. dep. n. [1. nico], to move the eyelids.
I. Lit., to move the eyelids up and down, to wink, blink: plerisque naturale ut nictari (al. nictare) non cessent, Plin. 11, 37, 54, § 144; 11, 37, 57, § 156.—Form nicto, ĕre: (canis) voce suā nictit ululatque ibi acute, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 177 Müll. (Ann. v. 346 Vahl.).—
2. To make a sign with the eyes, to wink: neque illa ulli homini nutet, nictet, annuat, Plaut. As. 4, 1, 39; id. Men. 4, 2, 49; id. Merc. 2, 3, 72.—
B. Transf., of fire: nictantia fulgura flammae, flashing, Lucr. 6, 182.—
II. Trop., to exert one's self, to strive: nictare et oculorum et aliorum membrorum nisu saepe aliquid conari, dictum est ab antiquis, ut Lucretius in libro quarto (6, 836): Hic ubi nictari nequeunt (Lachm. nixari): Caecilius in Hymnide: Garrulis medentes jactent, sine nictentur perticis, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.

Origins

From Proto-Italic *kniktos + -ō. The term *kniktos was, according to De Vaan, the perfect passive participle to Proto-Italic *kneiɣʷēō, itself from the Proto-Indo-European *kneygʷʰ- (“to bend, to droop”). Cognate with connīveō, nītor (“to bear or rest upon something”), Proto-Germanic *hnīwaną.

Descendants
  • Englishnictate

In English words that came into English from nictō

  • nictatenictātus
  • nictitatingnictitō

Quick answers

What does nictō mean in Latin?
nictō, a verb, means “to blink; to wink, signal with the eyes; to flash”.
What are the principal parts of nictō?
nictō, nictāre, nictāvī, nictātum (first conjugation).
How do you pronounce nictō?
In classical Latin, [ˈnɪk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnik.to].