verbfirst conjugation
nictō
nictō (present infinitive nictāre, perfect active nictāvī, supine nictātum)
Classical[ˈnɪk.toː]Ecclesiastical[ˈnik.to]
Meaning
- to blink
- to wink, signal with the eyes
- figurativelyto flash
- figurativelyto strive, make effort
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | nictō | nictābam | nictābō | nictāvī | nictāveram | nictāverō nictārō |
| 2nd sg. | nictās | nictābās | nictābis | nictāvistī nictāstī | nictāverās nictārās | nictāveris |
| 3rd sg. | nictat | nictābat | nictābit | nictāvit | nictāverat nictārat | nictāverit nictārit |
| 1st pl. | nictāmus | nictābāmus | nictābimus | nictāvimus | nictāverāmus | nictāverimus nictārimus |
| 2nd pl. | nictātis | nictābātis | nictābitis | nictāvistis nictāstis | nictāverātis nictārātis | nictāveritis nictāritis |
| 3rd pl. | nictant | nictābant | nictābunt | nictāvērunt nictāvēre, nictārunt | nictāverant nictārant | nictāverint nictārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | nictem | nictārem | nictāverim nictārim | nictāvissem nictāssem |
| 2nd sg. | nictēs | nictārēs | nictāverīs | nictāvissēs nictāssēs |
| 3rd sg. | nictet | nictāret | nictāverit nictārit | nictāvisset nictāsset |
| 1st pl. | nictēmus | nictārēmus | nictāverīmus nictārīmus | nictāvissēmus nictāssēmus |
| 2nd pl. | nictētis | nictārētis | nictāverītis nictārītis | nictāvissētis nictāssētis |
| 3rd pl. | nictent | nictārent | nictāverint nictārint | nictāvissent nictāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | nictor | nictābar | nictābor |
| 2nd sg. | nictāris nictāre | nictābāris nictābāre | nictāberis nictābere |
| 3rd sg. | nictātur | nictābātur | nictābitur |
| 1st pl. | nictāmur | nictābāmur | nictābimur |
| 2nd pl. | nictāminī | nictābāminī | nictābiminī |
| 3rd pl. | nictantur | nictābantur | nictābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | nicter | nictārer |
| 2nd sg. | nictēris nictēre | nictārēris nictārēre |
| 3rd sg. | nictētur | nictārētur |
| 1st pl. | nictēmur | nictārēmur |
| 2nd pl. | nictēminī | nictārēminī |
| 3rd pl. | nictentur | nictārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | nictā | nictāre |
| pres. 2nd pl. | nictāte | nictāminī |
| fut. 2nd sg. | nictātō | nictātor |
| fut. 3rd sg. | nictātō | nictātor |
| fut. 2nd pl. | nictātōte | — |
| fut. 3rd pl. | nictantō | nictantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | nictāre | nictārī |
| perfect infinitive | nictāvisse nictāsse | nictātum esse |
| future infinitive | nictātūrum esse | nictātum īrī |
| present participle | nictāns nictante, nictantem, nictantēs, nictantī, nictantia, nictantibus, nictantis, nictantīs, nictantium | — |
| perfect participle | — | nictātus nictāta, nictātā, nictātae, nictātam, nictātārum, nictātās, nictātī, nictātōrum, nictātōs |
| future participle | nictātūrus nictātūra, nictātūrā, nictātūrae, nictātūram, nictātūrārum, nictātūrās, nictātūre, nictātūrī, nictātūrīs, nictātūrō, nictātūrōrum, nictātūrōs, nictātūrum | nictandus nictanda, nictandā, nictandae, nictandam, nictandārum, nictandās, nictande, nictandīs, nictandōrum, nictandōs |
gerundnictandī, nictandō, nictandumsupinenictātum, nictātū
nicto, āvi, ātum, 1, and ĕre, 3, v. n., and nictor, ātus,
I. v. dep. n. [1. nico], to move the eyelids.
I. Lit., to move the eyelids up and down, to wink, blink:
plerisque naturale ut nictari (al. nictare) non cessent, Plin. 11, 37, 54, § 144; 11, 37, 57, § 156.—Form nicto, ĕre: (canis) voce suā nictit ululatque ibi acute, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 177 Müll. (Ann. v. 346 Vahl.).—2. To make a sign with the eyes, to wink:
neque illa ulli homini nutet, nictet, annuat, Plaut. As. 4, 1, 39; id. Men. 4, 2, 49; id. Merc. 2, 3, 72.— B. Transf., of fire:
nictantia fulgura flammae, flashing, Lucr. 6, 182.—II. Trop., to exert one's self, to strive: nictare et oculorum et aliorum membrorum nisu saepe aliquid conari, dictum est ab antiquis, ut Lucretius in libro quarto (6, 836): Hic ubi nictari nequeunt (Lachm. nixari): Caecilius in Hymnide: Garrulis medentes jactent, sine nictentur perticis, Paul. ex Fest. p. 177 Müll.
Origins
From Proto-Italic *kniktos + -ō. The term *kniktos was, according to De Vaan, the perfect passive participle to Proto-Italic *kneiɣʷēō, itself from the Proto-Indo-European *kneygʷʰ- (“to bend, to droop”). Cognate with connīveō, nītor (“to bear or rest upon something”), Proto-Germanic *hnīwaną.
Descendants
- Englishnictate
In English words that came into English from nictō
- nictatenictātus
- nictitatingnictitō