adjectivefirst/second-declension adjective
Nērēius
Nērēius (feminine Nērēia, neuter Nērēium)
Classical[neːˈreː.i.ʊs]Ecclesiastical[neˈrɛː.i.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to a Nereid
tum vero iuvenis Nereius omnia quaerit,
Then, indeed, the youth of the Nereid seeks all,8 CE, Ovidius, Metamorphoses 7.685 (The youth of the Nereid here refers to Phocus, son of Psamathe, a Nereid.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Nērēius | Nērēia | Nērēium |
| genitive | Nērēiī | Nērēiae | Nērēiī |
| dative | Nērēiō | Nērēiae | Nērēiō |
| accusative | Nērēium | Nērēiam | Nērēium |
| ablative | Nērēiō | Nērēiā | Nērēiō |
| vocative | Nērēie | Nērēia | Nērēium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Nērēiī | Nērēiae | Nērēia |
| genitive | Nērēiōrum | Nērēiārum | Nērēiōrum |
| dative | Nērēiīs | Nērēiīs | Nērēiīs |
| accusative | Nērēiōs | Nērēiās | Nērēia |
| ablative | Nērēiīs | Nērēiīs | Nērēiīs |
| vocative | Nērēiī | Nērēiae | Nērēia |
Nērēĭus, a, um, v. Nereus, II. B.
Origins
From Nērēis + -ius.