adjectivefirst/second-declension adjective
neograecus
neograecus (feminine neograeca, neuter neograecum)
Classical[ne.ɔˈɡrae̯.kʊs]Ecclesiastical[ne.oˈɡrɛː.kus]
Meaning
- adjectiveNew Greek
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | neograecus | neograeca | neograecum |
| genitive | neograecī | neograecae | neograecī |
| dative | neograecō | neograecae | neograecō |
| accusative | neograecum | neograecam | neograecum |
| ablative | neograecō | neograecā | neograecō |
| vocative | neograece | neograeca | neograecum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | neograecī | neograecae | neograeca |
| genitive | neograecōrum | neograecārum | neograecōrum |
| dative | neograecīs | neograecīs | neograecīs |
| accusative | neograecōs | neograecās | neograeca |
| ablative | neograecīs | neograecīs | neograecīs |
| vocative | neograecī | neograecae | neograeca |