LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

necopīnātus

necopīnātus (feminine necopīnāta, neuter necopīnātum)
Classical[nɛ.kɔ.piːˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[ne.ko.piˈnaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunexpected

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenecopīnātusnecopīnātanecopīnātum
genitivenecopīnātīnecopīnātaenecopīnātī
dativenecopīnātōnecopīnātaenecopīnātō
accusativenecopīnātumnecopīnātamnecopīnātum
ablativenecopīnātōnecopīnātānecopīnātō
vocativenecopīnātenecopīnātanecopīnātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenecopīnātīnecopīnātaenecopīnāta
genitivenecopīnātōrumnecopīnātārumnecopīnātōrum
dativenecopīnātīsnecopīnātīsnecopīnātīs
accusativenecopīnātōsnecopīnātāsnecopīnāta
ablativenecopīnātīsnecopīnātīsnecopīnātīs
vocativenecopīnātīnecopīnātaenecopīnāta

nĕc-ŏpīnātus (also separately, nĕc ŏpīnātus), a, um,
I. adj., unexpected (class.): desertae disciplinae et jam pridem relictae patrocinium nec opinatum a nobis esse susceptum, Cic. N. D. 1, 3, 6: necopinata bona perspicere, id. Off. 2, 10, 36: nec opinato adventu urbem interceptam, Liv. 26, 51: in necopinatam fraudem labi, id. 27, 33: necopinatum gaudium, id. 39, 49.—Plur. as subst.: nĕcŏpīnāta, ōrum, n., the unforeseen: cum diligenter necopinatorum naturam consideres, Cic. Tusc. 3, 22, 52.—A dverb.: locum secretum ab tumultu petit, unde ex necopinato aversum hostem invadat, unexpectedly, unawares, Cic. Tusc. 4, 27, 8. —Hence, adv.: nĕcŏpīnātō (or separately, nĕc ŏpīnātō), unexpectedly: si necopinato quid evenerit, Cic. Tusc. 3, 22, 52; cf. id. ib. 3, 24, 59: aliquem necopinato videre, id. Fin. 3, 2, 8; id. Phil. 2, 31, 77: aliud novum malum necopinato exortum, Liv. 3, 15, 4.

Origins

From nec + opinatus.

Quick answers

What does necopīnātus mean in Latin?
necopīnātus, a adjective, means “unexpected”.
How do you pronounce necopīnātus?
In classical Latin, [nɛ.kɔ.piːˈnaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ne.ko.piˈnaː.tus].