noun · masculinesecond declension
naupēgiarius
naupēgiarius m (genitive naupēgiariī or naupēgiarī)
Classical[nau̯.peː.ɡiˈa.ri.ʊs]Ecclesiastical[nau̯.pe.d͡ʒiˈaː.ri.us]
Meaning
- A ship's carpenter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | naupēgiarius | naupēgiariī |
| genitive | naupēgiariī naupēgiarī | naupēgiariōrum |
| dative | naupēgiariō | naupēgiariīs |
| accusative | naupēgiarium | naupēgiariōs |
| ablative | naupēgiariō | naupēgiariīs |
| vocative | naupēgiarie | naupēgiariī |
naupēgĭārĭus, ii, m. naupegus,
I. a ship-carpenter, Inscr. Spon. Miscell. p. 67.