proper noun · masculinethird declension
Nantuātēs
Nantuātēs m pl (genitive Nantuātium)
Classical[nan.tuˈaː.teːs]Ecclesiastical[nan.tuˈaː.tes]
Meaning
- A Gallic tribe of ancient Gaul
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Nantuātēs |
| genitive | — | Nantuātium |
| dative | — | Nantuātibus |
| accusative | — | Nantuātēs Nantuātīs |
| ablative | — | Nantuātibus |
| vocative | — | Nantuātēs |
Nantŭātes, um, m.,
I. a people in Gallia Narbonensis, at the foot of the Alps, Caes. B. G. 3, 1; 4, 10; Plin. 3, 20, 24, § 137.