proper noun · masculinefirst declension
Namusa
Namusa m sg (genitive Namusae)
Classical[ˈna.mʊ.sa]Ecclesiastical[ˈnaː.mu.s̬a]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularAufidius Namusa, a pupil of the jurist Servius Sulpicius Rufus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Namusa | — |
| genitive | Namusae | — |
| dative | Namusae | — |
| accusative | Namusam | — |
| ablative | Namusā | — |
| vocative | Namusa | — |