proper noun · masculinesecond declension
Namarīnī
Namarīnī m pl (genitive Namarīnōrum)
Classical[na.maˈriː.niː]Ecclesiastical[na.maˈriː.ni]
Meaning
- A tribe of Hispania Tarraconensis mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Namarīnī |
| genitive | — | Namarīnōrum |
| dative | — | Namarīnīs |
| accusative | — | Namarīnōs |
| ablative | — | Namarīnīs |
| vocative | — | Namarīnī |