noun · neutersecond declension
mystica
mystica n pl (genitive mysticōrum)
Classical[ˈmys.tɪ.ka]Ecclesiastical[ˈmis.ti.ka]
Meaning
- neuterpluralThings pertaining to secret rites, mystics
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | mystica |
| genitive | — | mysticōrum |
| dative | — | mysticīs |
| accusative | — | mystica |
| ablative | — | mysticīs |
| vocative | — | mystica |
Origins
Substantive from mysticus.