noun · masculinefirst declension
myroblyta
myroblyta m (genitive myroblytae)
Meaning
- masculinemyroblyte
Constitutis quæ ad arcis custodiam pertinebant, Imperator ad sanctum Demetrij martyris, & myroblytæ (id est, vnguentum scaturientis) conditorium processit.
1603, Ioannis Cantacvzeni Eximperatoris De Rebvs Ab Andronico Palæologo Ivniore, Imp. Constantinopolitano, Nec Non A Se Gestis, page 167:Ubi propter caput antecedens, quo memorabat Nicolaum myroblytam, quidam de eodem Sancto cogitabunt.
1839, G. L. F. Tafel, De Thessalonica ejusque agro dissertatio geographica, Berlin, page 142:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | myroblyta | myroblytae |
| genitive | myroblytae | myroblytārum |
| dative | myroblytae | myroblytīs |
| accusative | myroblytam | myroblytās |
| ablative | myroblytā | myroblytīs |
| vocative | myroblyta | myroblytae |
Origins
From Ancient Greek μυροβλύτης (muroblútēs).