LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

mussitātor

mussitātor m (genitive mussitātōris)
Classical[mʊs.sɪˈtaː.tɔr]Ecclesiastical[mus.siˈtaː.tor]

Meaning

  1. mutterer
  2. grumbler

Declension

declension
formsingularplural
nominativemussitātormussitātōrēs
genitivemussitātōrismussitātōrum
dativemussitātōrīmussitātōribus
accusativemussitātōremmussitātōrēs
ablativemussitātōremussitātōribus
vocativemussitātormussitātōrēs

mussĭtātor, ōris, m. id.,
I. a silent person, a mutterer, Vulg. Isa. 29, 24; cf. mussitator, ὀπογογγυστής, Vet. Gloss.—
II. A grumbler: mussitatores discent legem, Vulg. Isa. 29, 24.

Origins

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin -itō Latin mussitō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin mussitātor From mussitō + -tor.

Quick answers

What does mussitātor mean in Latin?
mussitātor, a noun, means “mutterer; grumbler”.
What is the genitive of mussitātor?
The genitive singular is mussitātōris. mussitātor is masculine, third declension.
How do you pronounce mussitātor?
In classical Latin, [mʊs.sɪˈtaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [mus.siˈtaː.tor].