adjectivefirst/second-declension adjective
mussitābundus
mussitābundus (feminine mussitābunda, neuter mussitābundum)
Classical[mʊs.sɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[mus.si.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectivesuppressing the voice, silent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mussitābundus | mussitābunda | mussitābundum |
| genitive | mussitābundī | mussitābundae | mussitābundī |
| dative | mussitābundō | mussitābundae | mussitābundō |
| accusative | mussitābundum | mussitābundam | mussitābundum |
| ablative | mussitābundō | mussitābundā | mussitābundō |
| vocative | mussitābunde | mussitābunda | mussitābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mussitābundī | mussitābundae | mussitābunda |
| genitive | mussitābundōrum | mussitābundārum | mussitābundōrum |
| dative | mussitābundīs | mussitābundīs | mussitābundīs |
| accusative | mussitābundōs | mussitābundās | mussitābunda |
| ablative | mussitābundīs | mussitābundīs | mussitābundīs |
| vocative | mussitābundī | mussitābundae | mussitābunda |
mussĭtābundus, a, um, adj. mussito,
I. suppressing the voice, silent, Vet. Gloss.
Origins
From mussitō (“mutter, murmur”) + -bundus.