LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mussitābundus

mussitābundus (feminine mussitābunda, neuter mussitābundum)
Classical[mʊs.sɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[mus.si.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivesuppressing the voice, silent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemussitābundusmussitābundamussitābundum
genitivemussitābundīmussitābundaemussitābundī
dativemussitābundōmussitābundaemussitābundō
accusativemussitābundummussitābundammussitābundum
ablativemussitābundōmussitābundāmussitābundō
vocativemussitābundemussitābundamussitābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemussitābundīmussitābundaemussitābunda
genitivemussitābundōrummussitābundārummussitābundōrum
dativemussitābundīsmussitābundīsmussitābundīs
accusativemussitābundōsmussitābundāsmussitābunda
ablativemussitābundīsmussitābundīsmussitābundīs
vocativemussitābundīmussitābundaemussitābunda

mussĭtābundus, a, um, adj. mussito,
I. suppressing the voice, silent, Vet. Gloss.

Origins

From mussitō (“mutter, murmur”) + -bundus.

Quick answers

What does mussitābundus mean in Latin?
mussitābundus, a adjective, means “suppressing the voice, silent”.
How do you pronounce mussitābundus?
In classical Latin, [mʊs.sɪ.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mus.si.taˈbun.dus].