noun · masculinethird declension
mūsiō
mūsiō m (genitive mūsiōnis)
Classical[ˈmuː.si.oː]Ecclesiastical[ˈmuː.s̬i.o]
Meaning
- cat (rare)
Mūsiō appellātus, quod mūribus īnfestus sit. Hunc vulgus cattum ā captūra vocant. [A cat] is called mūsiō because it is deadly to mice. People call it cattus from catching.
c. 600 CE – 625 CE, Isidorus Hispalensis, Etymologiae 12.2.38De musione vel murilego, qui et cattus etiam dicitur.
Thomas of Cantimpré, Liber de natura rerum
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mūsiō | mūsiōnēs |
| genitive | mūsiōnis | mūsiōnum |
| dative | mūsiōnī | mūsiōnibus |
| accusative | mūsiōnem | mūsiōnēs |
| ablative | mūsiōne | mūsiōnibus |
| vocative | mūsiō | mūsiōnēs |
Origins
Uncertain; perhaps from mūs + -iō. The word is attested in Isidore of Seville's Etymologiae, where he states that the word is derived from mūs (“mouse”) since cats catch mice; however, Isidore's etymologies are generally unreliable.
Descendants
- Catalanmoix
- Italianmicio
- Romanianmâță
- Asturianmuxu
- Lombardmosc
- Lombardmoscia
- Lombardmisc
- Sicilianmuciu