LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

mūsiō

mūsiō m (genitive mūsiōnis)
Classical[ˈmuː.si.oː]Ecclesiastical[ˈmuː.s̬i.o]

Meaning

  1. cat (rare)
    Mūsiō appellātus, quod mūribus īnfestus sit. Hunc vulgus cattum ā captūra vocant. [A cat] is called mūsiō because it is deadly to mice. People call it cattus from catching.c. 600 CE – 625 CE, Isidorus Hispalensis, Etymologiae 12.2.38
    De musione vel murilego, qui et cattus etiam dicitur.Thomas of Cantimpré, Liber de natura rerum

Declension

declension
formsingularplural
nominativemūsiōmūsiōnēs
genitivemūsiōnismūsiōnum
dativemūsiōnīmūsiōnibus
accusativemūsiōnemmūsiōnēs
ablativemūsiōnemūsiōnibus
vocativemūsiōmūsiōnēs

Origins

Uncertain; perhaps from mūs + -iō. The word is attested in Isidore of Seville's Etymologiae, where he states that the word is derived from mūs (“mouse”) since cats catch mice; however, Isidore's etymologies are generally unreliable.

Descendants
  • Catalanmoix
  • Italianmicio
  • Romanianmâță
  • Asturianmuxu
  • Lombardmosc
  • Lombardmoscia
  • Lombardmisc
  • Sicilianmuciu

Quick answers

What does mūsiō mean in Latin?
mūsiō, a noun, means “cat (rare)”.
What is the genitive of mūsiō?
The genitive singular is mūsiōnis. mūsiō is masculine, third declension.
How do you pronounce mūsiō?
In classical Latin, [ˈmuː.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.s̬i.o].