LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mūsicātus

mūsicātus (feminine mūsicāta, neuter mūsicātum)
Classical[muː.sɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[mu.s̬iˈkaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveset to music

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemūsicātusmūsicātamūsicātum
genitivemūsicātīmūsicātaemūsicātī
dativemūsicātōmūsicātaemūsicātō
accusativemūsicātummūsicātammūsicātum
ablativemūsicātōmūsicātāmūsicātō
vocativemūsicātemūsicātamūsicātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemūsicātīmūsicātaemūsicāta
genitivemūsicātōrummūsicātārummūsicātōrum
dativemūsicātīsmūsicātīsmūsicātīs
accusativemūsicātōsmūsicātāsmūsicāta
ablativemūsicātīsmūsicātīsmūsicātīs
vocativemūsicātīmūsicātaemūsicāta

mūsĭcātus, a, um, adj. musica,
I. set to music (post-class.): cantilenae, App. Trism. p. 81, 33.

Origins

Post-Classical, from mūsica (“music”).

Quick answers

What does mūsicātus mean in Latin?
mūsicātus, a adjective, means “set to music”.
How do you pronounce mūsicātus?
In classical Latin, [muː.sɪˈkaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mu.s̬iˈkaː.tus].