adjectivefirst/second-declension adjective
mūsicātus
mūsicātus (feminine mūsicāta, neuter mūsicātum)
Classical[muː.sɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[mu.s̬iˈkaː.tus]
Meaning
- adjectiveset to music
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūsicātus | mūsicāta | mūsicātum |
| genitive | mūsicātī | mūsicātae | mūsicātī |
| dative | mūsicātō | mūsicātae | mūsicātō |
| accusative | mūsicātum | mūsicātam | mūsicātum |
| ablative | mūsicātō | mūsicātā | mūsicātō |
| vocative | mūsicāte | mūsicāta | mūsicātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūsicātī | mūsicātae | mūsicāta |
| genitive | mūsicātōrum | mūsicātārum | mūsicātōrum |
| dative | mūsicātīs | mūsicātīs | mūsicātīs |
| accusative | mūsicātōs | mūsicātās | mūsicāta |
| ablative | mūsicātīs | mūsicātīs | mūsicātīs |
| vocative | mūsicātī | mūsicātae | mūsicāta |
mūsĭcātus, a, um, adj. musica,
I. set to music (post-class.):
cantilenae, App. Trism. p. 81, 33.Origins
Post-Classical, from mūsica (“music”).