adjectivefirst/second-declension adjective
murrātus
murrātus (feminine murrāta, neuter murrātum)
Classical[mʊrˈraː.tʊs]Ecclesiastical[murˈraː.tus]
Meaning
- adjectivemingled or anointed with myrrh
Latīnē defined in Latin in our graded readers
myrrhā mixtusmyrrhātus -a -um — in Evangelium secundum Marcum, ch. 21
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | murrātus | murrāta | murrātum |
| genitive | murrātī | murrātae | murrātī |
| dative | murrātō | murrātae | murrātō |
| accusative | murrātum | murrātam | murrātum |
| ablative | murrātō | murrātā | murrātō |
| vocative | murrāte | murrāta | murrātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | murrātī | murrātae | murrāta |
| genitive | murrātōrum | murrātārum | murrātōrum |
| dative | murrātīs | murrātīs | murrātīs |
| accusative | murrātōs | murrātās | murrāta |
| ablative | murrātīs | murrātīs | murrātīs |
| vocative | murrātī | murrātae | murrāta |
murrātus (less correctly myrrhā-tus), a, um, adj.
A. Spiced or mingled with myrrh (post-class.): potio, Paul. ex Fest. p. 158 Müll.:
vinum, Vulg. Marc. 15, 23.—B. Anointed with balsam of myrrh:
Satiapae, Sid. Ep. 8, 3.