adjectivethird-declension two-termination adjective
mūnicipālis
mūnicipālis (neuter mūnicipāle)
Classical[muː.nɪ.kɪˈpaː.lɪs]Ecclesiastical[mu.ni.t͡ʃiˈpaː.lis]
Meaning
- two terminationmunicipal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūnicipālis | mūnicipālis | mūnicipāle |
| genitive | mūnicipālis | mūnicipālis | mūnicipālis |
| dative | mūnicipālī | mūnicipālī | mūnicipālī |
| accusative | mūnicipālem | mūnicipālem | mūnicipāle |
| ablative | mūnicipālī | mūnicipālī | mūnicipālī |
| vocative | mūnicipālis | mūnicipālis | mūnicipāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūnicipālēs | mūnicipālēs | mūnicipālia |
| genitive | mūnicipālium | mūnicipālium | mūnicipālium |
| dative | mūnicipālibus | mūnicipālibus | mūnicipālibus |
| accusative | mūnicipālīs mūnicipālēs | mūnicipālīs mūnicipālēs | mūnicipālia |
| ablative | mūnicipālibus | mūnicipālibus | mūnicipālibus |
| vocative | mūnicipālēs | mūnicipālēs | mūnicipālia |
mūnĭ-cĭpālis, e, adj. municipium,
I. of or belonging to a municipium, municipal (class.):
est enim ipse, a materno geuere, municipalis, Cic. Sull. 8, 25: homines, id. Att. 8, 13, 2: adulter, Tac. A. 4, 3: dolor, i. e. municipum, Cic. Att. 7, 11, 4.—As the municipia were subordinate to the capital cities, the term is sometimes used in a contemptuous sense, analagous to our provincial: municipalis eques (of Cicero), Juv. 8, 236: municipalis harenae perpetui comites, id. 3, 34: municipales et cathedrarii oratores, Sid. Ep. 4, 3: poëtae, id. Carm. 9, 310: municipalia sacra vocantur, quae ab initio habuerunt ante civitatem Romanam acceptam, quae observare eos voluerunt Pontifices, et eo more facere, quo adfuissent (assuessent) antiquitus, Paul. ex Fest. p. 157 Müll.—Hence, adv.: mūnĭcĭpā-lĭter, in a municipium (post-class.): municipaliter natus, Sid. Ep. 1, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mūnicipālis e, adj.
municeps, of a municipality, municipal : a materno genere municipalis: homines.— Of a petty town, provincial : eques (of Cicero), Iu.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin mūnicipālis From mūnicipium (“municipality”) + -ālis.
Descendants
- Englishmunicipal
- Frenchmunicipal
- Germanmunizipal
- Italianmunicipale
- Portuguesemunicipal
- Romanianmunicipal
- Spanishmunicipal
- Hunsrikmunizippal
- Polishmunicypalny
In English words that came into English from mūnicipālis
- municipalitymūnicipālis
- municipalmūnicipālis