noun · femininefifth declension
munditiēs
munditiēs f (genitive munditiēī)
Meaning
- cleanness, elegance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | munditiēs | munditiēs |
| genitive | munditiēī | munditiērum |
| dative | munditiēī | munditiēbus |
| accusative | munditiem | munditiēs |
| ablative | munditiē | munditiēbus |
| vocative | munditiēs | munditiēs |
Origins
From mundus (“clean, neat, elegant”) + -itiēs.