LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

mundiger

mundiger (feminine mundigera, neuter mundigerum)
Classical[ˈmʊn.dɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈmun.di.d͡ʒer]

Meaning

  1. adjectiveworld-bearing, sustaining the world

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
mundiger
mundigeramundigerum
genitivemundigerīmundigeraemundigerī
dativemundigerōmundigeraemundigerō
accusativemundigerummundigerammundigerum
ablativemundigerōmundigerāmundigerō
vocativemundigermundigeramundigerum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemundigerīmundigeraemundigera
genitivemundigerōrummundigerārummundigerōrum
dativemundigerīsmundigerīsmundigerīs
accusativemundigerōsmundigerāsmundigera
ablativemundigerīsmundigerīsmundigerīs
vocativemundigerīmundigeraemundigera

mundĭger, ĕra, ĕrum, adj. 2. mundus-gero,
I. world-bearing, that sustains the world: axis, Poët. ap. Anth. Lat. t. 1, p. 16 Burm.

Origins

From mundus (“world”) + -ger (“bearing”).

Quick answers

What does mundiger mean in Latin?
mundiger, a adjective, means “world-bearing, sustaining the world”.
How do you pronounce mundiger?
In classical Latin, [ˈmʊn.dɪ.ɡɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmun.di.d͡ʒer].