adjectivefirst/second-declension adjective
multiplicātīvus
multiplicātīvus (feminine multiplicātīva, neuter multiplicātīvum)
Classical[mʊɫ.tɪ.plɪ.kaːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[mul.ti.pli.kaˈtiː.vus]
Meaning
- adjectiveincreasing, multiplying
- adjectivemultiplicative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | multiplicātīvus | multiplicātīva | multiplicātīvum |
| genitive | multiplicātīvī | multiplicātīvae | multiplicātīvī |
| dative | multiplicātīvō | multiplicātīvae | multiplicātīvō |
| accusative | multiplicātīvum | multiplicātīvam | multiplicātīvum |
| ablative | multiplicātīvō | multiplicātīvā | multiplicātīvō |
| vocative | multiplicātīve | multiplicātīva | multiplicātīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | multiplicātīvī | multiplicātīvae | multiplicātīva |
| genitive | multiplicātīvōrum | multiplicātīvārum | multiplicātīvōrum |
| dative | multiplicātīvīs | multiplicātīvīs | multiplicātīvīs |
| accusative | multiplicātīvōs | multiplicātīvās | multiplicātīva |
| ablative | multiplicātīvīs | multiplicātīvīs | multiplicātīvīs |
| vocative | multiplicātīvī | multiplicātīvae | multiplicātīva |
Origins
Descendants
- Catalanmultiplicatiu
- Frenchmultiplicatif
- Italianmoltiplicativo
- Occitanmultiplicatiu
- Portuguesemultiplicativo
- Spanishmultiplicativo
- Galicianmultiplicativo
In English words that came into English from multiplicātīvus
- multiplicativemultiplicātīvus