adjectivefirst/second-declension adjective
mūculentus
mūculentus (feminine mūculenta, neuter mūculentum)
Classical[muː.kʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[mu.kuˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectiveobsoletefull of mucus; sniveling
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūculentus | mūculenta | mūculentum |
| genitive | mūculentī | mūculentae | mūculentī |
| dative | mūculentō | mūculentae | mūculentō |
| accusative | mūculentum | mūculentam | mūculentum |
| ablative | mūculentō | mūculentā | mūculentō |
| vocative | mūculente | mūculenta | mūculentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mūculentī | mūculentae | mūculenta |
| genitive | mūculentōrum | mūculentārum | mūculentōrum |
| dative | mūculentīs | mūculentīs | mūculentīs |
| accusative | mūculentōs | mūculentās | mūculenta |
| ablative | mūculentīs | mūculentīs | mūculentīs |
| vocative | mūculentī | mūculentae | mūculenta |
mūcŭlentus (mucc-), a, um, adj. mucus,
I. snivelling (post-class.): nares, Prud. στεφ. 13, 282:
munctiones, Arn. 3, 107.Origins
Proto-Indo-European *(s)mewk-der. Proto-Italic *moukos Latin mūcus Latin -ulentus Latin mūculentus From mūcus (“mucus”) + -ulentus (“full of, abounding in”).
Descendants
- Englishmuculent
In English words that came into English from mūculentus
- muculentmūculentus