proper noun · masculinesecond declension
Mscislaus
Mscislaus m sg (genitive Mscislaī)
Classical[ˈmskɪs.ɫa.ʊs]Ecclesiastical[ˈmʃiz.la.us]
Meaning
- masculinesingulara male given name from Polish
Mox expeditionem in Russos, qui morte Boleslai accepta Iaroslao & Mscislao Ducibus rebellarunt, fecit, ac feliciter confecit.
1626, Salomon Neugebauer, Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, page 35:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mscislaus | — |
| genitive | Mscislaī | — |
| dative | Mscislaō | — |
| accusative | Mscislaum | — |
| ablative | Mscislaō | — |
| vocative | Mscislae | — |
Origins
Borrowed from Polish Mścisław + -us.