noun · neutersecond declension
movimentum
movimentum n (genitive movimentī)
Classical[mɔ.wɪˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[mo.viˈmɛn.tum]
Meaning
- Medieval Latinneutermovement
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | movimentum | movimenta |
| genitive | movimentī | movimentōrum |
| dative | movimentō | movimentīs |
| accusative | movimentum | movimenta |
| ablative | movimentō | movimentīs |
| vocative | movimentum | movimenta |
Origins
Medieval Latin. From moveō + -mentum; cf. also Old French movement. Doublet of mōmentum.
Descendants
- Catalanmoviment
- Englishmovement
- Frenchmouvement
- Italianmovimento
- Occitanmovement
- Portuguesemovimento
- Sardinianmoghimentu
- Sardinianmoimentu
- Sardinianmovimentu
- Sardinianmuimentu