noun · femininefirst declension
mōtacilla
mōtacilla f (genitive mōtacillae)
Classical[moː.taˈkɪl.la]Ecclesiastical[mo.taˈt͡ʃil.la]
Meaning
- A kind of wagtail
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mōtacilla | mōtacillae |
| genitive | mōtacillae | mōtacillārum |
| dative | mōtacillae | mōtacillīs |
| accusative | mōtacillam | mōtacillās |
| ablative | mōtacillā | mōtacillīs |
| vocative | mōtacilla | mōtacillae |
mōtăcilla, ae, f.,
I. the white water-wagtail:
motacilla, quod semper movet caudam, Varr. L. L. 5, § 76 Müll.; Plin. 37, 10, 56, § 156; Arn. 7, 223.Origins
Unknown.
Descendants
- TranslingualMotacilla