LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

mōnstrificābilis

mōnstrificābilis (neuter mōnstrificābile)
Classical[mõː.strɪ.fɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[mon.stri.fiˈkaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationmonstrous
    Nunc ignōbilitās hīs mīrum ac mōnstrificābile.Now to them obscurity is strange and monstrous.c. 165 BCE – 103 BCE, Gaius Lucilius, Saturae 26.608

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemōnstrificābilismōnstrificābilismōnstrificābile
genitivemōnstrificābilismōnstrificābilismōnstrificābilis
dativemōnstrificābilīmōnstrificābilīmōnstrificābilī
accusativemōnstrificābilemmōnstrificābilemmōnstrificābile
ablativemōnstrificābilīmōnstrificābilīmōnstrificābilī
vocativemōnstrificābilismōnstrificābilismōnstrificābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemōnstrificābilēsmōnstrificābilēsmōnstrificābilia
genitivemōnstrificābiliummōnstrificābiliummōnstrificābilium
dativemōnstrificābilibusmōnstrificābilibusmōnstrificābilibus
accusativemōnstrificābilīs
mōnstrificābilēs
mōnstrificābilīs
mōnstrificābilēs
mōnstrificābilia
ablativemōnstrificābilibusmōnstrificābilibusmōnstrificābilibus
vocativemōnstrificābilēsmōnstrificābilēsmōnstrificābilia

monstrĭfĭcābĭlis, e, adj. monstrificus,
I. monstrous, strange (ante-class.): mirum ac monstrificabile, Lucil. ap. Non. 138, 26.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin mōnstrificābilis From *mōnstrificō + -bilis.

Quick answers

What does mōnstrificābilis mean in Latin?
mōnstrificābilis, a adjective, means “monstrous”.
How do you pronounce mōnstrificābilis?
In classical Latin, [mõː.strɪ.fɪˈkaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mon.stri.fiˈkaː.bi.lis].