adjectivethird-declension two-termination adjective
mōnstrificābilis
mōnstrificābilis (neuter mōnstrificābile)
Classical[mõː.strɪ.fɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[mon.stri.fiˈkaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationmonstrous
Nunc ignōbilitās hīs mīrum ac mōnstrificābile.
Now to them obscurity is strange and monstrous.c. 165 BCE – 103 BCE, Gaius Lucilius, Saturae 26.608
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mōnstrificābilis | mōnstrificābilis | mōnstrificābile |
| genitive | mōnstrificābilis | mōnstrificābilis | mōnstrificābilis |
| dative | mōnstrificābilī | mōnstrificābilī | mōnstrificābilī |
| accusative | mōnstrificābilem | mōnstrificābilem | mōnstrificābile |
| ablative | mōnstrificābilī | mōnstrificābilī | mōnstrificābilī |
| vocative | mōnstrificābilis | mōnstrificābilis | mōnstrificābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mōnstrificābilēs | mōnstrificābilēs | mōnstrificābilia |
| genitive | mōnstrificābilium | mōnstrificābilium | mōnstrificābilium |
| dative | mōnstrificābilibus | mōnstrificābilibus | mōnstrificābilibus |
| accusative | mōnstrificābilīs mōnstrificābilēs | mōnstrificābilīs mōnstrificābilēs | mōnstrificābilia |
| ablative | mōnstrificābilibus | mōnstrificābilibus | mōnstrificābilibus |
| vocative | mōnstrificābilēs | mōnstrificābilēs | mōnstrificābilia |
monstrĭfĭcābĭlis, e, adj. monstrificus,
I. monstrous, strange (ante-class.): mirum ac monstrificabile, Lucil. ap. Non. 138, 26.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin mōnstrificābilis From *mōnstrificō + -bilis.