adjectivethird-declension one-termination adjective
monoīdēs
monoīdēs (neuter monoīdes or monoīdēs)
Classical[mɔ.noˈiː.deːs]Ecclesiastical[mo.noˈiː.des]
Meaning
- Late LatinMedieval Latinone terminationhaving a single form, uniform
Est itaqꝫ [itaque] ☽ aut synodica, aut plena, aut dichotomos, aut monoides, aut amphycitos, & [et] pꝑ [per] has mutatas formas cursus menstrui luminis complet.
4th century, Julius Firmicus Maternus, Matheseos libri VIII. In: Iulii Firmicima terni iunioris siculi u. c. ad mauortium Lollianum Astronomicῶn Lib. VIII. per Nicolaum Prucknerum Astrologum nuper ab innumeris mendis uindicati. Basileae [in Basel], mense martio, anno M. D. XXXIII [March 1533], page 85Cum vero monoides est, aut dicotomos, aut tricotomos, minus accensa videtur.
Alexander Neckam, De naturis rerum, cap. XIII, De sole et luna. In: Thomas Wright (editor), Alexandri Neckam de naturis rerum libri duo. With the poem of the same author, de laudibus divinae sapientiae, part of the series Rerum britannicarum medii aevi scriptores, or Chronicles and Memorials of Great Britain and Ireland during the Middle Ages, London, 1868, page 50
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monoīdēs | monoīdēs | monoīdes |
| genitive | monoīdis | monoīdis | monoīdis |
| dative | monoīdī | monoīdī | monoīdī |
| accusative | monoīdem | monoīdem | monoīdes |
| ablative | monoīdī monoīde | monoīdī monoīde | monoīdī monoīde |
| vocative | monoīdes | monoīdes | monoīdes |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monoīdēs | monoīdēs | monoīdia |
| genitive | monoīdium | monoīdium | monoīdium |
| dative | monoīdibus | monoīdibus | monoīdibus |
| accusative | monoīdīs monoīdēs | monoīdīs monoīdēs | monoīdia |
| ablative | monoīdibus | monoīdibus | monoīdibus |
| vocative | monoīdēs | monoīdēs | monoīdia |
mŏnŏīdēs, is, adj., = μονοειδής,
I. having a single form: luna, Firm. Math. 4 praef.
Origins
From the Ancient Greek μονοειδής (monoeidḗs, “one in kind”, “simple”).