noun · masculinethird declension
monocerōs
monocerōs m (genitive monocerōtis)
Classical[mɔˈnɔ.kɛ.roːs]Ecclesiastical[moˈnɔː.t͡ʃe.ros]
Meaning
- A unicorn
- New LatinUsed attributively as a specific epithet; one-horned.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | monocerōs | monocerōtēs |
| genitive | monocerōtis | monocerōtum |
| dative | monocerōtī | monocerōtibus |
| accusative | monocerōtem | monocerōtēs |
| ablative | monocerōte | monocerōtibus |
| vocative | monocerōs | monocerōtēs |
mŏnŏcĕros, ōtis, m., = μονόκερως,
I. a unicorn:
asperrimam autem feram monocerotem, reliquo corpore equo similem, capite cervo, pedibus elephanto, cauda apro, mugitu gravi, uno cornu nigro mediā fronte cubitorum duūm eminente, Plin. 8, 21, 31, § 76; Sol. 52, 39.Origins
Proto-Indo-European *men-der. Proto-Hellenic *mónwos Ancient Greek μόνος (mónos) Ancient Greek μονο- (mono-) Proto-Indo-European *ḱer- Proto-Indo-European *-h₂ ? Proto-Indo-European *ḱerh₂-der. Proto-Hellenic *kérats Ancient Greek κέρας (kéras) Ancient Greek μονόκερως (monókerōs)bor. Latin monoceros Borrowed from Ancient Greek μονόκερως (monókerōs).
Descendants
- Englishmonoceros
- Spanishmonocerote
In English words that came into English from monocerōs
- monocerosmonocerōs