LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mōmentāneus

mōmentāneus (feminine mōmentānea, neuter mōmentāneum)
Classical[moː.mɛnˈtaː.ne.ʊs]Ecclesiastical[mo.menˈtaː.ne.us]

Meaning

  1. adjectiveshort, brief (duration), momentary

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemōmentāneusmōmentāneamōmentāneum
genitivemōmentāneīmōmentāneaemōmentāneī
dativemōmentāneōmōmentāneaemōmentāneō
accusativemōmentāneummōmentāneammōmentāneum
ablativemōmentāneōmōmentāneāmōmentāneō
vocativemōmentāneemōmentāneamōmentāneum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemōmentāneīmōmentāneaemōmentānea
genitivemōmentāneōrummōmentāneārummōmentāneōrum
dativemōmentāneīsmōmentāneīsmōmentāneīs
accusativemōmentāneōsmōmentāneāsmōmentānea
ablativemōmentāneīsmōmentāneīsmōmentāneīs
vocativemōmentāneīmōmentāneaemōmentānea

mōmentānĕus, a, um, adj. id.,
I. short, of brief duration, momentary (eccl. Lat.): momentaneus ardor gentium, Tert. adv. Marc. 3, 17 dub.: vices rerum, Ambros. Ep. 2, 24 init.: felicitas, Fulg. Myth. 2, 17; Hier. Ep. 69 (83), 9; Vulg. 2 Cor. 4, 17.

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin -āneus Latin mōmentāneus From mōmentum (“motion, movement”) + -āneus.

Descendants
  • Englishmomentaneous
  • Englishmomentane
  • Frenchmomentané
  • Germanmomentan
  • Italianmomentaneo
  • Portuguesemomentâneo
  • Romanianmomentan
  • Spanishmomentáneo
  • Danishmomentan
  • Finnishmomentaani

In English words that came into English from mōmentāneus

  • momentaneousmōmentāneus
  • momentanemōmentāneus

Quick answers

What does mōmentāneus mean in Latin?
mōmentāneus, a adjective, means “short, brief (duration), momentary”.
How do you pronounce mōmentāneus?
In classical Latin, [moː.mɛnˈtaː.ne.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mo.menˈtaː.ne.us].