LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

molīnārius

molīnārius m (genitive molīnāriī or molīnārī)
Classical[mɔ.liːˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mo.liˈnaː.ri.us]

Meaning

  1. miller

Declension

declension
formsingularplural
nominativemolīnāriusmolīnāriī
genitivemolīnāriī
molīnārī
molīnāriōrum
dativemolīnāriōmolīnāriīs
accusativemolīnāriummolīnāriōs
ablativemolīnāriōmolīnāriīs
vocativemolīnāriemolīnāriī

† mŏlīnārĭus, ii, m. molina,
I. a miller: molinarius, ὑδραλέτης, Gloss. Philox.

Origins

From molīna (“mill, grinding mill”) + -ārius, substantive of molīnus (“of or pertaining to a mill”), from mola (“millstone”).

Descendants
  • Catalanmoliner
  • Frenchmeunier
  • Italianmugnaio
  • Italianmulinaro
  • Italianmolinaro
  • Italianmulinaio
  • GermanMüller
  • GermanMüllner
  • Occitanmolinièr
  • Portuguesemoleirofrom Old Galician-Portuguese molneiro

Quick answers

What does molīnārius mean in Latin?
molīnārius, a noun, means “miller”.
What is the genitive of molīnārius?
The genitive singular is molīnāriī. molīnārius is masculine, second declension.
How do you pronounce molīnārius?
In classical Latin, [mɔ.liːˈnaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mo.liˈnaː.ri.us].