noun · masculinesecond declension
molīnārius
molīnārius m (genitive molīnāriī or molīnārī)
Classical[mɔ.liːˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mo.liˈnaː.ri.us]
Meaning
- miller
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | molīnārius | molīnāriī |
| genitive | molīnāriī molīnārī | molīnāriōrum |
| dative | molīnāriō | molīnāriīs |
| accusative | molīnārium | molīnāriōs |
| ablative | molīnāriō | molīnāriīs |
| vocative | molīnārie | molīnāriī |
† mŏlīnārĭus, ii, m. molina,
I. a miller: molinarius, ὑδραλέτης, Gloss. Philox.
Origins
From molīna (“mill, grinding mill”) + -ārius, substantive of molīnus (“of or pertaining to a mill”), from mola (“millstone”).
Descendants
- Catalanmoliner
- Frenchmeunier
- Italianmugnaio
- Italianmulinaro
- Italianmolinaro
- Italianmulinaio
- GermanMüller
- GermanMüllner
- Occitanmolinièr
- Portuguesemoleirofrom Old Galician-Portuguese molneiro