LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

mirmillō

mirmillō m (genitive mirmillōnis)
Classical[mɪrˈmɪl.loː]Ecclesiastical[mirˈmil.lo]

Meaning

  1. a kind of gladiator, known for wearing a Gallic helmet with the image of a fish

Declension

declension
formsingularplural
nominativemirmillōmirmillōnēs
murmillōnēs, myrmillōnēs
genitivemirmillōnis
murmillōnis, myrmillōnis
mirmillōnum
murmillōnum, myrmillōnum
dativemirmillōnī
murmillōnī, myrmillōnī
mirmillōnibus
murmillōnibus, myrmillōnibus
accusativemirmillōnem
murmillōnem, myrmillōnem
mirmillōnēs
murmillōnēs, myrmillōnēs
ablativemirmillōne
murmillōne, myrmillōne
mirmillōnibus
murmillōnibus, myrmillōnibus
vocativemirmillōmirmillōnēs
murmillōnēs, myrmillōnēs

mirmillo (murmillo, myrmillo), ōnis, m. μορμύλος,
I. a kind of gladiator that used to fight with a Thracian (Threx), or a net-fighter (retiarius), and wore a Gallic helmet, with the image of a fish for a crest (whence the name): retiario pugnanti adversus mirmillonem cantatur: Non te peto, piscem peto, quid me fugis, Galle? quia mirmillonicum genus armaturae Gallicum est, ipsique mirmillones ante Galli appellabantur, in quorum galeis piscis effigies inerat, Paul. ex Fest. s. v. retiario, p. 284 and 285 Müll.: ille autem ex myrmillone dux, ex gladiatore imperator, Cic. Phil. 3, 12, 31; 5, 7, 20; 6, 4, 10; 6, 7, 13; 12, 8, 20; Quint. 6, 3, 61; Sen. Prov. 4, 4; Suet. Ner. 30; Amm. 16, 12, 49; 23, 6, 83; Inscr. Grut. 334, 3; Inscr. Orell. 25, 66; Inscr. Marin. Fratr. Arval. p. 165, 1.

Origins

From Ancient Greek μόρμυλος (mórmulos), a variant of μορμύρος (mormúros, “striped seabream, Lithognathus mormyrus”).

Quick answers

What does mirmillō mean in Latin?
mirmillō, a noun, means “a kind of gladiator, known for wearing a Gallic helmet with the image of a fish”.
What is the genitive of mirmillō?
The genitive singular is mirmillōnis. mirmillō is masculine, third declension.
How do you pronounce mirmillō?
In classical Latin, [mɪrˈmɪl.loː]; in ecclesiastical (church) Latin, [mirˈmil.lo].