adjectivefirst/second-declension adjective
minitābundus
minitābundus (feminine minitābunda, neuter minitābundum)
Classical[mɪ.nɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[mi.ni.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectivethreatening, menacing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | minitābundus | minitābunda | minitābundum |
| genitive | minitābundī | minitābundae | minitābundī |
| dative | minitābundō | minitābundae | minitābundō |
| accusative | minitābundum | minitābundam | minitābundum |
| ablative | minitābundō | minitābundā | minitābundō |
| vocative | minitābunde | minitābunda | minitābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | minitābundī | minitābundae | minitābunda |
| genitive | minitābundōrum | minitābundārum | minitābundōrum |
| dative | minitābundīs | minitābundīs | minitābundīs |
| accusative | minitābundōs | minitābundās | minitābunda |
| ablative | minitābundīs | minitābundīs | minitābundīs |
| vocative | minitābundī | minitābundae | minitābunda |
mĭnĭtābundus, a, um, adj. id.,
I. threatening:
cum rex ... circumdari ignes minitabundus juberet, Liv. 2, 12, 12; 39, 41, 3; Tac. A. 2, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
minitābundus adj.
minitor, threatening : rex, L.: Arminius, Ta.
Origins
From minitor (“threaten”) + -bundus.