LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

mīnctiō

mīnctiō f (genitive mīnctiōnis)
Classical[ˈmiːŋk.ti.oː]Ecclesiastical[ˈmiŋk.t͡si.o]

Meaning

  1. Late Latinurination

Declension

declension
formsingularplural
nominativemīnctiōmīnctiōnēs
genitivemīnctiōnismīnctiōnum
dativemīnctiōnīmīnctiōnibus
accusativemīnctiōnemmīnctiōnēs
ablativemīnctiōnemīnctiōnibus
vocativemīnctiōmīnctiōnēs

minctĭo, ōnis, f. mingo,
I. a making water (post-class.), Veg. Vet. 1, 50.

Origins

Derived from the root of mingō (“to urinate”) + -tiō.

Descendants
  • Italianminzione

Quick answers

What does mīnctiō mean in Latin?
mīnctiō, a noun, means “urination”.
What is the genitive of mīnctiō?
The genitive singular is mīnctiōnis. mīnctiō is feminine, third declension.
How do you pronounce mīnctiō?
In classical Latin, [ˈmiːŋk.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmiŋk.t͡si.o].