noun · masculinesecond declension
miltos
miltos m (genitive miltī)
Classical[ˈmɪɫ.tɔs]Ecclesiastical[ˈmil.tos]
Meaning
- masculinered lead, minium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | miltos | miltī miltoe |
| genitive | miltī | miltōrum |
| dative | miltō | miltīs |
| accusative | milton | miltōs |
| ablative | miltō | miltīs |
| vocative | milte | miltī miltoe |
miltos, i, f., = μιλτος,
I. red-lead, minium, or native cinnabar, Plin. 33, 7, 38, § 115.
Origins
Borrowed from Ancient Greek μίλτος (míltos).