proper noun · masculinesecond declension
Mieczislaus
Mieczislaus m sg (genitive Mieczislaī)
Classical[mi.ɛɡˈzɪs.ɫa.ʊs]Ecclesiastical[mi.ekˈd͡ziz.la.us]
Meaning
- masculinesingulara male given name from Polish
Qua splendido comitatu Gnesman advecta Mieczislaus baptismo, ut convenerat, ritu Christianorum initiatur & post nuptias magna celebritate peragit anno Christi nongentesimo sexagesimo quinto.
1626, Salomon Neugebauer, Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, page 30:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mieczislaus | — |
| genitive | Mieczislaī | — |
| dative | Mieczislaō | — |
| accusative | Mieczislaum | — |
| ablative | Mieczislaō | — |
| vocative | Mieczislae | — |
Origins
Borrowed from Polish Mieczysław + -us.