LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

micturiō

micturiō (present infinitive micturīre, perfect active micturīvī or micturiī, supine micturītum)
Classical[mɪkˈtʊ.ri.oː]Ecclesiastical[mikˈtuː.ri.o]

Meaning

  1. to go to urinate
    c. 100 CE – c. 130 CE, Juvenalis, Saturae 6.309
    c. 100 CE – c. 130 CE, Juvenalis, Saturae 16.46

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.micturiōmicturiēbammicturiammicturīvī
micturiī
micturīveram
micturieram
micturīverō
micturierō
2nd sg.micturīsmicturiēbāsmicturiēsmicturīvistī
micturiistī
micturīverās
micturierās
micturīveris
micturieris
3rd sg.micturitmicturiēbatmicturietmicturīvit
micturiit
micturīverat
micturierat
micturīverit
micturierit
1st pl.micturīmusmicturiēbāmusmicturiēmusmicturīvimus
micturiimus
micturīverāmus
micturierāmus
micturīverimus
micturierimus
2nd pl.micturītismicturiēbātismicturiētismicturīvistis
micturiistis
micturīverātis
micturierātis
micturīveritis
micturieritis
3rd pl.micturiuntmicturiēbantmicturientmicturīvērunt
micturīvēre, micturiērunt, micturiēre
micturīverant
micturierant
micturīverint
micturierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.micturiammicturīremmicturīverim
micturierim
micturīvissem
micturiissem
2nd sg.micturiāsmicturīrēsmicturīverīs
micturierīs
micturīvissēs
micturiissēs
3rd sg.micturiatmicturīretmicturīverit
micturierit
micturīvisset
micturiisset
1st pl.micturiāmusmicturīrēmusmicturīverīmus
micturierīmus
micturīvissēmus
micturiissēmus
2nd pl.micturiātismicturīrētismicturīverītis
micturierītis
micturīvissētis
micturiissētis
3rd pl.micturiantmicturīrentmicturīverint
micturierint
micturīvissent
micturiissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.micturiormicturiēbarmicturiar
2nd sg.micturīris
micturīre
micturiēbāris
micturiēbāre
micturiēris
micturiēre
3rd sg.micturīturmicturiēbāturmicturiētur
1st pl.micturīmurmicturiēbāmurmicturiēmur
2nd pl.micturīminīmicturiēbāminīmicturiēminī
3rd pl.micturiunturmicturiēbanturmicturientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.micturiarmicturīrer
2nd sg.micturiāris
micturiāre
micturīrēris
micturīrēre
3rd sg.micturiāturmicturīrētur
1st pl.micturiāmurmicturīrēmur
2nd pl.micturiāminīmicturīrēminī
3rd pl.micturianturmicturīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.micturīmicturīre
pres. 2nd pl.micturītemicturīminī
fut. 2nd sg.micturītōmicturītor
fut. 3rd sg.micturītōmicturītor
fut. 2nd pl.micturītōte—
fut. 3rd pl.micturiuntōmicturiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemicturīremicturīrī
perfect infinitivemicturīvisse
micturiisse
micturītum esse
future infinitivemicturītūrum essemicturītum īrī
present participlemicturiēns—
perfect participle—micturītus
future participlemicturītūrusmicturiendus
micturiundus
gerundmicturiendī, micturiendō, micturiendumsupinemicturītum, micturītū

mictŭrĭo, 4,
I. v. desider. n. [mingo], to go to make water, to make water (only in Juvenal): micturiunt hic, Juv. 6, 309; 16, 46.

Origins

From mingō (“to urinate”) + -turiō (“to desire or wish”, desiderative suffix).

Descendants
  • Englishmicturient
  • Englishmicturition

In English words that came into English from micturiō

  • micturitionmicturiō
  • micturatemicturiō

Quick answers

What does micturiō mean in Latin?
micturiō, a verb, means “to go to urinate”.
What are the principal parts of micturiō?
micturiō, micturīre, micturīvī, micturītum (fourth conjugation).
How do you pronounce micturiō?
In classical Latin, [mɪkˈtʊ.ri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [mikˈtuː.ri.o].